ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਫਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਉੱਗ ਆਏ। ਹਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਭੋਜਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖਾਤਿਰ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪਹਾੜ ਸ਼ੀਸ਼ਿਰ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਗਏ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਨੰਗ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਗੰਧਰਵ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੇ, "ਇੱਥੇ ਬੈਠੋ।" ਪਰ ਵਸੰਤ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਤਦ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵਸੰਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਆ ਜਾ, ਇੱਥੇ ਰਹਿ।" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਣੇ ਤੋਂ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਭੁਜਾਂ ਵਾਲੀ ਇਕ ਕੁੜੀ ਰਚੀ। ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਿਯ ਰਤੀ ਹੈ?" ਉਸ ਕੁੜੀ ਦੀ ਨੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਮੁਹੌਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਨਿਰਾਲੀ, ਤੇ ਨਿਗਾਹ ਸਦਾ ਲਾਈ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਪੇਟ ਮਸਿੱਕ ਤੇ ਨਰਮ, ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਸੀ। ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਭੌਰਿਆਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਕਮਲ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਐਸਾ ਲੱਗਦੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਥਣ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਸੱਪ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਵੀ ਲਾਲ ਲੱਕ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੇ। ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉੱਚੀ ਹੋ ਗਈ—ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਮੁਨਿ? ਇਹ ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਪਿਸ਼ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਈ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਮਾਧਵ, ਰਿਸ਼ੀ ਵਰਗੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮੀ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦੇਵਲੋਕ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਵਾਸਵ (ਇੰਦ੍ਰ) ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ ਵਿੱਚ ਕਾਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਾਵ ਜਾਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਪਾਤਾਲ, ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਅਤੇ ਅੱਠੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨਾਂ ਦੇ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਵੈਸ਼੍ਯ ਗਾਂ-ਭੈਸਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ, ਹੇ ਮੁਨਿ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਏ। ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਅਕੁਲੀਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਤੇ ਵੀ ਗਏ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਉਤਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੇਕਰਲੋਹਿਤਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਸੱਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਜ਼ਹਿਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਰਪਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੱਪ ਨੇ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਰਪ-ਕਨਿਆਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਜਦ ਉਹ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਬਿਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਅੱਜ ਸਿਰਫ਼ ਇਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਅਕੁਲੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖ ਲਿਆ।" ਉਹ, ਜੋ ਵਚਨ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਧਰਮ ਭਰੇ ਬਚਨ ਕਹੇ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿਹੜੇ-ਕਿਹੜੇ ਸਥਾਨ ਹਨ?