ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ ਕੋਈ ਹੋਰ ਖੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਮੁਖੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮਹਾਬਲੀ, ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇ। ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੇ ਦੇ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਤਦ, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਦੂਜੇ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਿਯ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ, ਜੋ ਧੰਨ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਸ਼ਰੀਰ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਕਰਕੇ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਡੂੰਘਾ ਖੱਡ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰੇਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਖੱਡ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਨਾ ਰਹੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਇਕ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਇਕ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਕੇਦਾਰ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉੱਥੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਬਜਾਮ੍ਰਾ ਗਿਆ। ਉਤਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਵਰਾਹ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜ ਦੀ ਸੀਟ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਦਰਿਆ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਇਰਾਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚਤਮ ਰੂਪ ਅਤੇ ਵਿਰਲ ਸਾਮਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੁੱਲਤਮ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਵੰਸ਼ ਮਿਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਵਿਅੰਗਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣਾਪਣ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਕਲ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਧਨਵਾਨ, ਨੇਕ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਕਾਰਵਾਂ ਸੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਪਾਰਕ ਸਮਾਨ ਸੀ। ਇੱਕ ਰਾਤ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਤਮ ਦਰਜੇ ਦਾ ਡਾਕੂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਅਕੇਲਾ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਰੱਖਦਿਆਂ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਗਲ ਹੋਵੇ। ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਤ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੇਤ, ਹੱਥੀਂ ਖਾਣ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਫੜ ਕੇ ਭੱਜਦੇ ਆਏ। ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ ਦੇ ਤਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਪਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ।" ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਨਮਭੂਮੀ ਅਤੇ ਧਨ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਵਪਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਕਾ ਵਾਂਗ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਜੇਕਰ ਕਿਸਮਤ ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਦੇਵੇ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਪਰ ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਉੱਠ ਸਕਦਾ।