ਸੁਕ੍ਰਾਚਾਰਯ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਨੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲਈ। ਉਸ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਯਜ੍ਯ ਕਰਕੇ ਇਲ੍ਹਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਏ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਯਜ੍ਯ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਅਜੇਤ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਉਭਰ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਨੇ ਯਜ੍ਯ ਦੀਆਂ ਕਰਮ-ਕਾਂਡੀਆਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਯਜ੍ਯ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਯਜ੍ਯ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਵਿਦਵਾਨ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਏ, "ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਗਏ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਇੱਥੇ ਸੁੱਟਿਆ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।" ਫਿਰ ਧੁੰਧੁ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸੁਣੋ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ। ਮੈ ਸਮਝਦਾਰ ਹਾਂ, ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਵਰੁਣ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਛੋਟਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਾਸਤੇ ਗਤਿਭਾਸਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਸੁਰਗ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਘਰ ਆ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।' ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਪਾਗਲ ਜਾਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਾਇਦਾਦ ਵਿੱਚ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਹਕਦਾਰ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ? ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਇਸ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ। ਹੁਣ ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇੱਥੇ ਯਜ੍ਯ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਚੁੱਕਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਂਹਾਂ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ? ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਸਮਪੱਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਭਾਰਗਵ ਹੈ।' ਜੋ ਦਾਤਾ, ਭੋਗਤਾ, ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਯਜ੍ਯ ਵਿੱਚ ਦীক্ষਿਤ ਹੈ। ਸਭ ਨੇ ਵਾਮਨ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਮਹਿਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿੰਨੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।' ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਧੁੰਧੁ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਸੀ। 'ਜੋ ਦਾਤ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਯੋਗ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਦਾਤ ਦੇ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ। ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਰਾਖੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।' ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਲੈਣ ਲਈ, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਪਰਬਤਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਦੂਜੇ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ। ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ, ਭਗਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਡੂੰਘਾ ਇੱਕ ਖੱਡ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਰੇਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖੱਡ ਭਰ ਦਿੱਤੀ।