ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਚਾਰਯ ਜੀ, ਜੋ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਲੀ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਲਈ ਉਸਦੀ ਦਿਖਿਆ ਕਰਵਾਈ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਬਲੀ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਯਜ੍ਯ ਕਰਵਾਇਆ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਯਜ੍ਯ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਜਦੋਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦਾ ਘੋੜਾ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਕ ਮਹਾਨ, ਲੋਹੇ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਅਸੁਰ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਭਿਆਨਕ ਸੁਗੰਧ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਫੈਲ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਤੇ ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਣੁ ਜੀ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਵਿਣੁ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ। ਬਲੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰੋਗ ਸਮੇਂ ਤੇ ਇਲਾਜ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਯਜ੍ਯ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਐਸਾ ਉਪਾਏ ਹੋਵੇ ਜੋ ਇਸਦੇ ਯਜ੍ਯ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਅਜੈਯ ਜਾਣਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।" ਇਸ ਉਦੇਸੀ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਇਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਭਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁਲ ਗਏ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਯਜ੍ਯ ਸੰਬੰਧੀ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਯਜ੍ਯ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ, ਯਜ੍ਯ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ ਰੁਕ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸਨੇ ਇੱਥੇ ਸੁੱਟਿਆ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।" ਧੁੰਧੁ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸੁਣੋ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਇਹ ਹੈ। ਮੈਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਵਰਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਛੋਟਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਿਗਿਆਸਾ ਕਰਕੇ ਗਤਿਭਾਸਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸੁਰਗ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ, ਫਿਰ ਘਰ ਆ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।’ ਪਾਗਲ ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਰਾਸਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਾਇਦਾਦ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਮੈਂ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨਿਆਂ ਤੇ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ? ਇਸੀ ਕਾਰਨ, ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਇਸ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇੱਥੇ ਯਜ੍ਯ ਲਈ ਦਿਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਲਵਾਨ ਹੈ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ?" ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਵਧੀਆ ਭਾਗ-ਵਿਭਾਗ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਦੋਹਾਂ ਵਾਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਾਂ। ਦਾਤਾ, ਭੋਗਤਾ, ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਯਜ੍ਯ ਲਈ ਦਿਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਹਨ।" ਸਭ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਬਾਤ ਕੀਤੀ। "ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਤ ਉੱਤਮ ਵਾਸ ਅਤੇ ਕਈ ਰਤਨ ਵੀ ਦੇਵੇਗਾ।" ਬਲੀ ਨੇ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਧਨ ਚਾਹੋ, ਦੇਵਾਂਗਾ।" "ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਚਾਹੋ, ਮੰਗ ਲਵੋ।" ਫਿਰ ਧੁੰਧੁ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਵਚਨ ਕਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਾਮਨ ਅਵਤਾਰ ਅਤੇ ਬਲੀ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਅਸੁਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।