ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਵਿਸ਼ਣੂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕਿੱਥੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਹੇਠਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ ਪਰਵਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮੇਰੂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉੱਥੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ। ਇਹ ਮਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੀ ਬੇਅੰਤ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਸਨ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਅੰਦਰ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਅਤੇ ਸਭ ਵਲੋਂ ਡਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ। ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ? ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਰਿ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ।" ਹਰਿ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ। "ਜਿਵੇਂ ਅੰਧਕਾਰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ 'ਤੇ ਠਹਿਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਓ ਬਲੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ..." ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬਲੀ ਨੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। "ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਦੈਤਿਆ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਅਭਿਮਾਨ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਆਗੂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ, ਮਕਾਰਾਖ਼ਸ਼ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ—ਇਹ ਸਭ ਐਸੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਹਿੱਸਾ ਤਾਕਤ ਵੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।" ਬਲੀ ਵਲੋਂ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਨਿੰਦਿਆਸਪਦ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਉਪਹਾਸ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਸ਼ਰਮ! ਸ਼ਰਮ! ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਜਦ ਤੂੰ ਹਰਿ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਹੇ ਕੁਟਿਲ ਮਨ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਦਬ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" "ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਨਾਰਦਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਲਈ? ਮੇਰੇ ਲਈ ਭੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ। ਤੂੰ ਪਾਪੀ, ਉਸ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ—ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਹਾਲੇ ਡਿੱਗਿਆ ਨਹੀਂ? ਹੇ ਰੁੱਖੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਾਪੀ ਵਰਤਾਅ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗੁਆਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਮਨ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇਂ। ਚੌਦਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ-ਹੀਣ ਵੇਖ ਸਕਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲੀ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਮਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦਾ, ਜਾਂ ਰਾਜ ਗੁਆਉਣ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਮਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੋਚਣ, ਹੈਰਾਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ, "ਜਿਸ ਨੇ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵਾਂ ਹਾਂ।