ਹੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੇ Bali! ਇਹ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ Hiraṇyakaśipu ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਪੂਰਵਜ Daitya ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ Bali, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੂੰ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਤਦ ਉਸ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਅੰਦਰ ਗਈ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਧਵਾ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਚਮਕ, ਬੁੱਧੀ, ਯਤਨ, ਸਮਪੱਤਾ, ਗਿਆਨ, ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੇ ਦਇਆ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ Bali ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਪਸੀ, ਮ੍ਰਿਦੁਭਾਵੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਮਾਨਵ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਇੱਛਾ-ਭੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, Śacī ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ Indra, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, Brahmā ਦੇ ਆਵਾਸ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਉਥੇ Indra ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ Kaśyapa ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖਿਆ। Indra ਨੇ Brahmā, Kaśyapa ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ। Indra ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਿਤਾਮਹ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਰਾਜ Bali ਨੇ ਛੀਨ ਲਿਆ ਹੈ।" Śakra ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ?" Brahmā ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "Diti ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਗਰਭ ਇਸ ਲਈ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਮੇਂ ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀ ਹੈ? ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ Śakra ਲਈ, ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੱਸੋ।" Brahmā ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇਗਾ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਸਮਪੱਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, Mitra ਅਤੇ Varuṇa ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜਲਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਥਾਂ ਪੱਕੀ ਕਰ ਲਈ। ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਥਾਂ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਛਮ ਵੱਲ Vasu ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੱਕ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਸੌ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ 'ਗਦਾ ਧਾਰੀ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਤਿੱਖੀ ਕੁਹਾੜੀ ਵਾਂਗ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਦਾ ਅਨੰਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਣ, ਚੱਖਣ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਉੱਚਤ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ। Indra, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਉਹ ਵਾਸਨਾ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਹੁਣ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ। Śakra, ਮੈਂ ਜਤਨ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ।" ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਪਾਪ ਬਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੇਵਲ ਦੋ ਸੁਖਦ ਪਹਾੜਾਂ, Himalaya ਅਤੇ Kaliñjara, ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸੋ, ਹੇ Pulindas।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਈ, ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਕੌਮਲ ਕਮਲ-ਸਮ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਵਰਤਾਂਤਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ। ਮਾਂ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, Viṣṇu, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਭਗਵਾਨ ਹਨ, ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਚਲਣ-ਅਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਆਦਿ ਸਰੋਤ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਨਿਰਾਸਾ ਰਹਿਤ, ਸੰਯਮਤ ਬੋਲ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੇ ਇੰਦਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ!