ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਚੌਥੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਸਾਂਡ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਚਿੱਟੀ ਅਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਕਸ਼ਤਰੀ ਉਸ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਯਸ਼੍ਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸਰੀਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੂਦਰ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਭਾਜਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਤਿਹਾਸ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾਵਾਂ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਹੁਕਮ—ਇਹ ਸਭ ਉਸੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ। ਮੋਤੀ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਗਹਣੇ, ਗਾਂਵਾਂ, ਮਹਿਲ, ਗਧੇ, ਊਠ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ—ਇਹ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਹੀ ਮੂਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਬਤਾਵਾਂਗਾ। ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਕਮਲ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਕਮਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਅਨਿਆਂ ਦੇ ਖਰਚ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਚੋਰੀ ਅਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ੰਖ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਐਸਾ ਵਰਤ ਹੈ ਜੋ ਸੱਜਣ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਯੁੱਧ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਤੁਹਾਡੀ ਉੱਚੀ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੂਰਵਜ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦਾਨਵ ਰਾਜਾ ਬਲਿ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਜਦ ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਈ, ਤਾਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਚਮਕ, ਬੁੱਧੀ, ਯਤਨ, ਲਾਭ, ਗਿਆਨ, ਚੰਗਾ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਦਇਆ—ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਬਲਿ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਵਿਹੜੇ ਜਾਪਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਬਲਿ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਪਸੀ, ਮਿੱਠਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧਰਮ ਪਰਾਇਣ, ਸਵੈ-ਸਯੰਮੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਇੰਦਰ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ ਦੇਖੇ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਪਿਤਾਮਾ, ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਬਲਿ ਨੇ ਛੀਨ ਲਿਆ ਹੈ।” ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ?” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਸੀ, ਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਗਰਭ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। “ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀ ਹੈ? ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋਵੇ?” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਮਿਲੀ, “ਉਸਦੇ ਸ਼ਰਨ ਆ ਜਾ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇਗਾ।” ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਘਟਨਾਵਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਲੀਲਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਈਆਂ।