ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਰਾਣੀ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਹੜੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਆਏ ਹੋ?” ਬਲੀ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਹ ਰਾਣੀ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਾਣੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ: ਇੱਕ ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ, ਸਫੈਦ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਉੱਤਮ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਇੱਕ ਲਾਲ ਕਪੜੇ, ਲਾਲ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਉੱਤਮ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ; ਇੱਕ ਪੀਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕਪੜੇ, ਪੀਲੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਪੀਲੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ; ਚੌਥੀ ਨੀਲੇ ਕਪੜੇ, ਨੀਲੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਨੀਲੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਜੋ ਔਰਤ ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ, ਉਹ ਹਾਥੀ ‘ਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਘੋੜੇ ‘ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ। ਪੀਲੀ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਰਥ ‘ਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਨੀਲੇ ਕਪੜੇ ਵਾਲੀ, ਚੌਥੀ, ਬਲਦ ‘ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਸਫੈਦ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਸ਼ਤਰੀ ਉਸ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਯਸ਼੍ਰੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਵੈਸ਼, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਦੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੂਦਰ, ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਔਰਤਾਂ, ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣੇ ਕਥਾ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਨਿਯਮਾਂ, ਮੋਤੀ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਗਹਿਣੇ, ਗਾਂ, ਭੈਂਸ, ਗਧੇ, ਉੰਟ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਕਪੜੇ— ਇਹ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਮੂਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ। ਬਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਸਭ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ।” ਤੋਹਫਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਹਾ-ਕੰਵਲ (Lotus) ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਹਰ ਥਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਨਿਆਇਕ ਅਤੇ ਅਨਿਆਇਕ ਖਰਚਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾ-ਨੀਲੇ ਕੰਵਲ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਚੋਰੀ ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਬੋਲੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਨਿਰਣੈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਤੋਹਫਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣਵਾਨ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧ ਕੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਤੁਾਡੀ ਮਹਾਨ ਹਿੰਮਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੂਰਵਜ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਬਲੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ। ਜਦ ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਈ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਤਬ, ਚਮਕ, ਬੁੱਧੀ, ਯਤਨ, ਸੰਪਤੀ, ਗਿਆਨ, ਚਲਣ ਅਤੇ ਦਇਆ— ਇਹ ਸਭ ਬਲੀ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਪਾ ਗਏ। ਬਲੀ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਪਸੀ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧਰਮ-ਨਿਸ਼ਠ, ਸਵ-ਵਸ਼, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ (ਇੰਦ੍ਰ) ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ‘ਤੇ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਉੱਥੇ ਵੇਖਿਆ।