ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕਰਤਵ ਵਿੱਚ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆਵ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਲੱਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਨਿਭਾਉਣਗੇ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਵਧੇਗਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਧਣ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਉਤਥਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਧਰਮ ਦੇ ਵਧਾਉਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਦ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਘਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਹੁਕਮ ਦਿਓਗੇ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬਲੀ ਨੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰਾ ਸੁਭਾਵ ਵੀ ਬਲੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਸੂਰਜ ਦਾ ਤੇਜ ਵੀ ਬਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ ਘਟ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਹਰੀ—ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਦਸ ਸੌ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ—ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਬਲੀ ਤੋਂ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਿਭੀਤਕਾ ਵਣ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਚਾਰੋ ਵਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਦਇਆ, ਦਾਨ, ਦਯਾ, ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਯਜਨ—ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਪਰਵਾਨ ਚੜ੍ਹੇ। ਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਸ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਦੱਸ, ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈਂ?” ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, “ਹੇ ਬਲੀ, ਸੁਣ: ਮੈਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਰਾਣੀ ਵਾਂਗ ਆਈ ਹਾਂ। ਮਘਵਾਨ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ ਹਾਂ।” ਉਥੇ ਚਾਰ ਔਰਤਾਂ ਦਿੱਸਦੀਆਂ ਹਨ—ਇੱਕ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ, ਚਿੱਟੇ ਹਾਰ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਉੰਗਣੇ ਲਾਈ ਹੋਈ; ਦੂਜੀ ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ, ਲਾਲ ਹਾਰ ਤੇ ਲਾਲ ਉੰਗਣੇ ਲਾਈ ਹੋਈ; ਤੀਜੀ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਪੀਲੇ ਹਾਰ ਤੇ ਪੀਲੇ ਉੰਗਣੇ; ਚੌਥੀ ਨੀਲੇ ਕੱਪੜੇ, ਨੀਲੇ ਹਾਰ, ਨੀਲੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੇ ਨੀਲੇ ਉੰਗਣੇ ਲਾਈ ਹੋਈ। ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗੁਣਵਤੀ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ। ਪੀਲੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਨੀਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਚੌਥੀ, ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਚਿੱਟੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਯਸ਼੍ਰੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਵੈਸ਼ ਸਦਾ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੂਦਰ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚਾਰ ਔਰਤਾਂ, ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਵੇਦ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ—ਇਹ ਸਭ ਇਕੋ ਮੂਲ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ। ਮੋਤੀ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਗਹਿਣੇ, ਗਾਂ, ਮਹਿਲ, ਖੇਤਰ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ, ਕੱਪੜੇ—ਇਹ ਸਭ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਇਕੋ ਹੀ ਹੈ।