ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤਾਂ ਅਗਲਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਹੋ।" ਫਿਰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਉੱਤਮ ਬਾਤਾਂ ਆਖੀਆਂ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਧਨ ਪਰਾਪਤ ਹੋਵੇ ਪਰ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਅਰਥ ਹੈ। ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰਮ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚਰੇ ਸਭ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿਣ, ਵੱਡੇ, ਸਾਕ, ਸਤਕਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਨਾਮੀ—ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਰਾਜੇ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਦੁਜਾਤੀ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਵਨ ਦੀ ਧੂੰਏਂ ਰਾਹੀਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਮਨ-ਚੈਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਛੱਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 'ਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ। ਜੋ ਵਪਾਰ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਿਆਵ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ। ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸ਼ੂਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ। ਫਿਰ ਧਰਮ ਵਧੇਗਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਘਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਬਲੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓਗੇ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਬਲੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਚਲੇ ਗਏ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੇਰਾ ਸੁਭਾਵ ਮਹਾਬਲੀ ਬਲੀ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ ਬਲੀ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸੂਰਜ ਵੀ ਬਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਰੀ (ਵਿਸ਼ਨੂ) ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜਿਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਅਤੇ ਦਸ-ਸੌ ਪੈਰ ਹਨ, ਉਹੀ ਬਲੀ ਤੋਂ ਜੋ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਦਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਭੀਤਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਧਰਮ ਚੌਂ-ਪੈਰੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਚਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਦਇਆ, ਦਾਨ, ਮੈਤਰੀ, ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਹੋ ਗਈ। ਬਲੀ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹੈ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਦੱਸ, ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਇਆ ਹੈਂ?" ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਬਲੀ, ਸੁਣ: ਮੈਂ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਰਾਣੀ ਵਾਂਗ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ। ਮਘਵਾਨ (ਇੰਦ੍ਰ) ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ, ਸਫੈਦ ਮਾਲਾ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ, ਦੂਜੀ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ, ਲਾਲ ਮਾਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਚੋਆ ਨਾਲ, ਤੀਜੀ ਪੀਲੇ-ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਪੀਲੇ ਮਾਲਾ ਤੇ ਚੋਆ ਨਾਲ, ਚੌਥੀ ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਨੀਲੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਨੀਲੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ। ਜੋ ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਜੋ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਰਜੋਗੁਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਜੋ ਪੀਲੇ-ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਅਤੇ ਬਲੀ ਵਿਚਕਾਰ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਅਤੇ ਰਾਜਧਰਮ ਦੀ ਮਹਾਨ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ।