ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵਿ्णੂ ਜੀ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਯੋਧਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਟੂਟ ਪਿਆ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਧਰਾਸਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਯੋਧਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਜੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਜਦ ਜਨਾਰਦਨ, ਭਗਵਾਨ ਵਿ्णੂ, ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਹੜੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਏ। ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਹੁਣ, ਬਲੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਟੰਬ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਦਾ ਭੋਗੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਵਰੁਣ ਨੇ ਮਾਇਆ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਸੋਮ ਨੇ ਰਾਹੂ ਦਾ, ਅਤੇ ਹਲਾਦ ਨੇ ਹੁਤਾਸ਼ਨ ਦਾ। ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਨਿਯੁਕਤ ਦੇਵਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆ ਗਏ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾ (ਇੰਦਰ) ਨੂੰ ਵੀ ਬਲੀ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਬਲੀ, ਜੋ ਦਸ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ ਬਣ ਗਿਆ, ਭੂਰ, ਭੁਵਹ ਅਤੇ ਸਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੁ ਦੇ ਆਗੂਪਣ ਹੇਠ ਗੰਧਰਵ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵਾਜੇ ਵਜਾ ਕੇ ਸੰਗੀਤ ਰਚਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਰਦਾਦਾ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਅਟੱਲ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਬਲੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਦੇਵਤੇ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਕੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਸਮਝ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਚ ਡੌਲ-ਰਹਿਤ ਨਿਸ਼ਠਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਪੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਹੁਣ ਬਲੀ ਯੋਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੋ। ਫਿਰ ਬਲੀ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਮਘਵਾਨ (ਇੰਦਰ) ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੀ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਤਾ। ਬਲੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, "ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਾ। ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੋ।" ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਉੱਤਮ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। "ਜੋ ਧਨ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਨਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਭਲਾ ਕਰੇ, ਉਹੀ ਕਰ। ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਘਟਦੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਸੁਖੀ ਰਹਿਣ, ਵੱਡੇ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਸੱਜਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਧੇ, ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਤੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਰਾਜੇ ਆਪਣੀ ਗੁਰੂ-ਸੇਵਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੁਜਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਯਜਨ ਦੇ ਧੂਏਂ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾ, ਬਲੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ, ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।