ਸੰਤ ਜਨੋ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹੈ। ਕਦੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਜਾ, ਤੇਰੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਣੀ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਤਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਮਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਰੁਕਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਮਾਸ ਦਾ ਇਕ ਟੁਕੜਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਮਰੁਤ, ਉਹ ਬੱਚੇ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਨਮੇ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਗੀਤ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੀਰਯ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਵੀ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, "ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਸੁੱਟੋ," ਪਰ ਰਾਜਾ ਫਿਰ ਵੀ ਮਰ ਗਿਆ। ਬੱਚੇ ਜਨਮੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਰੋਏ। ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਰੈਵਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ। ਉਹ ਰਿਪੁਜਿਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਨਿਆ ਸੁਰਤੀ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ ਉਸਦੀ ਵੱਲ ਮਨ ਲਾ ਬੈਠੇ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਸਦੀ ਵੱਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉੱਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਸੱਤ ਸਰਸਵਤੀਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵੀ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਵਿਗਾੜਨ ਲੱਗੀ। ਤਦ, ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਕਣਕ ਨੇ ਉਸ ਮੋਹਿਤ ਹੋਈ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੈਨੂੰ ਯਜਨ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਘੋੜਾ ਨਾਸ਼ ਕਰੇਗਾ।" ਸੱਤ ਸਰਸਵਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸੱਤ ਮਰੁਤ ਜਨਮੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਧਰਮ ਉਪਜਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੇ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਸਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਰਾਜ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਸਭਾ ਦੇ ਲੋਕ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੀ ਹੈ?" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰ।" ਉਹ ਮਹਾਨ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਕੁਜੰਭ ਨੂੰ ਵੀ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ, ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਵੀਰੋਚਨ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ—ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਪੈਦਲ ਸੈਨੀਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲੇ। ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਬਲੀ ਅਤੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਸਨ।