ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਔਰਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ। ਓ ਮਹਾਨ ਮুনি, ਧੰਨ ਮਹੇਂਦਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਉਤਪੱਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ ਸੀ? ਉਹ ਕੌਣ ਸਨ ਜੋ ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵੀ ਸਮਝਾਓ। ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਮਾਨਵੰਤਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਨਵੰਤਰ ਤੱਕ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸਵਾਨਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੁਦੇਵਾ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ "ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਭੂ" ਕਹਿ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਾਖੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇਕਰ ਤੇਰੀ ਸੱਚਾਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਅੱਗ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਵੇ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਰਾਜੇ ਲਈ ਦੁੱਖ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੀਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ—ਇਸ ਉੱਤੇ ਅੱਜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ।" ਸੁਦੇਵਾ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਅੱਗ ਦੇ ਲਾਲ ਸ਼ੋਲਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧੀ। ਅਚਾਨਕ, ਉਹ ਰਾਣੀ ਸੁਨਾਭਾ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡ ਗਈ। ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੰਜ ਦਿਨ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦਾ ਬੀਜ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਢਲਕ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸੱਤ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ—ਚਿਤ੍ਰਾ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਹਰਿਤਾਲਿਨੀ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ, ਵੇਖ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬੀਜ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਲੋਭ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਮਲ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਬੀਜ ਪੀ ਲਿਆ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਬੀਜ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਉਹ... ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਮਲਿਨ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਬੱਚਿਓ, ਨਾ ਰੋਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ।" ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਗਤ ਪਿਤਾ, ਉਥੇ ਆਏ। ਉਹ ਮਾਰੁਤ ਬਣ ਗਏ, ਜੋ ਸ੍ਵਾਯੰਭੂ ਮਾਨਵੰਤਰ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਜੰਮੇ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕ੍ਰਤੁਧ੍ਵਜਾ, ਸ੍ਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਮਹਾਨ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਪਸ਼ਚਿਤ ਸੀ, ਡਰ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪੂਤਨਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਾ।" "ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ, ਸੁੰਦਰਏ।" ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸੋਹਣੀ ਸੁਰਤ ਵਾਲੀ ਪੂਤਨਾ, ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹੌਲੀ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਉਹ ਵੀ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਰੀ। ਉਥੇ, ਜਲਚਰ ਨੇ ਉਹ ਬੀਜ ਪੀ ਲਿਆ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਗੁਆ ਕੇ, ਉਹ ਛੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗ੍ਰਾਹੀ ਨਾਰੀ ਸੰਕ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਮੱਛੀ ਮਾਰ ਨੇ ਉਸ ਵੱਡੀ ਸੰਕ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਇਆ। ਫਿਰ, ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਯੋਗੀ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਧਾਰੀ ਸੀ, ਪਹੁੰਚੇ। ਉਸ ਸੰਕ-ਨਾਰੀ ਨੇ ਸੱਤ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬੱਚੇ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਓ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਫਿਰਦੇ।