ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਭ੍ਰਿੰਗੀ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, "ਇਹ ਅੰਧਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।" ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਉੱਤਮ ਨੰਦੀਆਂ ਦੇ ਨਾਗਰ, ਬਲਦ-ਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਓ; ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣੋ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ, "ਆਪਣੀਆਂ ਡਿਊਟੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉੱਚਤਮ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੋ।" ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਿਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਿਵ ਜੀ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਣ—ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਗਾਊਆਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਗਣ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ, ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਏ, ਸਭ ਲਕੜ-ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਯਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਣ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਏ। ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਗਿਰਿਜਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।" ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਡੀਆ, ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਮੰਗੋ।" ਅੰਧਕਾ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, "ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰਹੇ।" ਉਹ ਸ਼ਰਵਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਭੈਰਵ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਆਕृति ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਦਾਇਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਰਮ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਧਨ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕਥਾਵਚਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿਓ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਗਣਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੋ ਦੈਤ ਸਨ, ਹਾਰ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਥਾਂ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਮਾਧਵੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਰਿਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਤਾਰਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਚੁਣਿਆ। ਦੱਖਣੀ ਹਵਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਠੰਡੀ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਵਹੀ। ਉਹ ਗਣਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਭ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਡਿਆਈ ਪਾਈ। ਹਰੀ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਇੱਕ ਗਾਊ-ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਵੀ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵੰਞਦੇ ਹੋਏ, ਆਏ। ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਪਾਕਾ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਪੰਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ। ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਾਕਾ ਦਾ ਦੰਡਕਾਰੀ ਬਣਿਆ। ਸੁੰਦਰ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਕਾ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪੁਰੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਜੋ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਿਸੀ, ਤ੍ਰਯੰਬਕਾ ਦੁਆਰਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।