ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ—all these beings, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਤੇਰੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਰਚਿਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਚਰਚਿਕਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਭਟਕਦੀ ਫਿਰਦੀ ਰਹੀ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ, ਹਿੰਗੁਲਤਾ ਪਹਾੜ, ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਤੇਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ—ਚਾਹੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਮੰਗਲਮਈ—ਰਾਜ ਮਿਲੇਗਾ। ਫਿਰ ਭੈਰਵ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਰਫ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈਆਂ, ਲਹੂ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਿਕ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਅੰਧਕ ਨੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਗਾਈ। "ਹੇ ਵੀਸ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਦੁਖੀ ਹੈ। ਹੇ ਬਲਦ-ਧਾਰੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵਜੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਮੈਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ। ਯਕਸ਼, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਹੇ ਹਰਾ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ। ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ; ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।" "ਮਨ ਨੂੰ ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੱਥਾ ਟੇਕਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਈਸ਼ਾਨਾ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਿਹਰ ਕਰ। ਭਾਵੇਂ ਮੇਰਾ ਆਚਰਨ ਪਾਪੀ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ। ਤੂੰ ਹੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਓਮ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਈਸ਼ਾਨਾ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ। ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਸ਼ਟ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ—ਚਲਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਤੇ ਅਚਲ—ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਹੈਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੀਰੂਪਾਖਸ਼ ਹੈਂ, ਬਲਵਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ, ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਹੈਂ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਿਕ, ਸ਼ਿਵ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਜਿੱਤੂ ਹੈਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਹੈਂ; ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤਾਮਰ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੁਵਰਨ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਪਰ ਅੰਬਿਕਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।" ਅੰਧਕ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰੀ ਅੰਬਿਕਾ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।" "ਚਾਹੇ ਸਰੀਰਕ, ਮਾਨਸਿਕ, ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਖੋਟੇ ਕਰਮ ਹੋਣ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਹੀ ਵਰ ਵਜੋਂ ਮਿਲੇ।" "ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਭ੍ਰਿੰਗੀ, ਤੂੰ ਗਣਾਂ ਦਾ ਅਗੂ ਬਣ।" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਘਾਅ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿੰਗੀ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ, "ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਧਕ ਨਹੀਂ।" ਸਭ ਨੇ ਬਲਦ-ਧਾਰੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦਾ ਅਗੂ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਜਾਓ; ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਸੁਖ ਮਾਣੋ। ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਜਾਓ।" ਮਹੇਸ਼ ਨੇ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਚਲੇ ਗਏ, ਤਦ ਬਰਕਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ—ਅਤੇ ਗਣ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਮਧੇਨੂਆਂ ਅਤੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਗਣ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ—ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਵਰ ਦਾਤਾ ਵਾਪਸ ਆਇਆ।