ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਪ੍ਰਮਥਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ—ਇਹ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋੜਾ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਹੁਣ ਕਮਰਾਂ ਤੱਕ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਹੀ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਵਾ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਰਗੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਉਪਿੰਦਰ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਚਕਰਧਾਰੀ ਹਨ, ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ। ਰਥ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿਓ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਰਥਹੀਨ ਕਰ ਦਿਓ। ਗੁਰੂ ਨੇ ਜਿਸ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੋ।" ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਯੋਧਾ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਭਾਲੇ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਸ ਰਥ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚੰਗਾ ਝੰਡਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧੁਰਾ ਸੀ, ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਬਲੀ ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ, ਠੀਕ-ਠੀਕ ਤਰਕ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ: "ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰਾਵਾਂਗਾ—ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਸ਼ੌਰਯ ਦੇਖ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਵੀ ਸਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਿਆ, "ਆ, ਆ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਆ; ਮੈਂ ਅਕੇਲਾ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।" ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ ਪੈਦਲ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ। ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਭਿਆਨਕ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫ਼ਾ ਵਰਗਾ ਗਲਾ, ਵੀਹ ਸਾਢੇ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਛੇ ਸਾਢੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਰੋਸ਼ ਦੀ ਦੂਰੀ ਉੱਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਗਦਾ ਸਮੇਤ, ਜੜ੍ਹੋਂ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਿਆ। ਦੈਤ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜ ਕੇ ਉੱਚਲ ਮਾਰੀ। ਗਦਾ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਚਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਵਗਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਾਲਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਕਾਜਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਕਾਮਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਮਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਲਸੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਸੋਮਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਉਹ ਚਕਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਵੱਛੰਦਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਸਤਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਲਲਿਤਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਵਿਘਨਰਾਜਾ ਅੱਠਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਭੈਰਵ ਦੇ ਅੱਠ ਰੂਪ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਭੈਰਵ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਹੈ, ਛਤਰੀ ਵਾਂਗ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੱਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਠਿਨਾਈ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਇਕ ਕੁਆਰੀ ਜਣਮੀ, ਜੋ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲੱਥਪੱਥ ਸੀ। ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਤੋਂ ਇਕ ਮੁੰਡਾ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸਾਰਾ ਖੂਨ ਅਸਚਰਜਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਾਟ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ, ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਤਾ।