ਦਾਨੁ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤ-ਵਜਰ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਇਆ ਅਤੇ ਬਾਲਾ ਦੇ ਸਿਰ 'ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ!' ਕਹਿ ਕੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਪਰ ਵਜਰ ਟੁੱਟ ਗਿਆ। ਬਾਲਾ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਛਲੇ ਪੈਰਾਂ ਮੁੜ ਕੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ, "ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਟਿਕੋ! ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ। ਰਾਜ-ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਭੱਜਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ।" ਉਹ ਆ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਭੂਤ-ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਵਾਮੀ!" "ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਥਿਆਰ ਦਿਓ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਗਨਿ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਰੂਰ ਦੇਵੇਗਾ।" ਉਸ ਨੇ ਅਗਨਿ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, "ਹੁਣ ਜੰਭਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਦਿਓ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹੋ—" ਭਗਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਜੰਭਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਜੰਭਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਮੰਦਰਾ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। "ਸਕ੍ਰਾ, ਡਿੱਗੋ ਨਾ! ਅੱਜ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਹੋ, ਹੇ ਵਾਸਵ!" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਵਿੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" "ਲੜੋ! ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ; ਜਦ ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਾਂਗੇ।" ਰਥ ਮੰਗਾ ਦੇ ਬਨਰ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਭੇਜੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਲੜਾਂ? ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ?" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ—ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।" "ਇੱਥੇ ਘੋੜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇੰਦਰ ਜਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਲੁੜਕ ਗਏ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਓ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।" ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁਣੋ, ਜੋ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਦੁੱਗਣਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਝਟਪਟ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਝਿਜਕ ਬਾਹਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। "ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਅੱਧਾ ਹੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।" ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਵੇਖੇ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਦਿਸਦੇ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਜੋ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।" "ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਉਹ ਕਰਤਬ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।" "ਅੱਜ ਹੀ ਦੱਸੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ—ਇਹ ਬੱਚਾ ਕੀ ਬਣੇਗਾ?" ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਆਇਆ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਵਧ ਗਈ। "ਇੱਥੇ ਆਓ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਬਣਾਂਗਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲੋਗੇ?" ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।