ਅੰਦhaka ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਤੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਭੇਦਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਚਕਰ ਨਾਲ ਸੰਘਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਨੂੰ ਹਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਨੂੰ ਮੋਸਲ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਦਿ ਪੁਰੁਸ਼, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਪੁਰਾਤਨ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਸਪর্শਿਤ ਸੀ—ਉਹ ਜਲ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੈ। ਦਾਨਵ ਜਦੋਂ ਉਸ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਜਲ ਨਾਲ ਸਪর্শਿਤ ਹੋਏ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਬਲਾ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਚਾਰਜ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਦਾਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਲਾ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਦੋਨਾਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਸੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵੱਜਰ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਬਲਾ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਕਹਿੰਦੇ, "ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ!" ਪਰ ਵੱਜਰ ਟੁੱਟ ਗਿਆ। ਬਲਾ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਡਰ ਕੇ ਪਿੱਠ ਕਰ ਗਿਆ ਤੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ। "ਥਿਰ ਰਹੋ! ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ। ਰਾਜਧਰਮ ਵਿੱਚ ਭੱਜਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ," ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਆਸਰਾ ਹੋ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਮੇਰੇ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ ਦਿਓ, ਹੇ ਧਨਵੰਤ!" ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰ ਮੰਗੋ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਵੇਗਾ।" ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: "ਹੁਣ ਜੰਭਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਦਿਓ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ—" ਵਿਸ਼ਨੁ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਜੰਭਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਜੰਭਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵੱਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। "ਡਿੱਗੋ ਨਾ, ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ! ਅੱਜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹੋ, ਹੇ ਵਾਸਵ!" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਪੱਖਾ ਬਿਨਾ ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" "ਲੜੋ! ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ; ਜਦ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗੇ।" ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮੰਕੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਰਥ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮੰਕੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਦੂਤ ਇੰਦ੍ਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਲੜਾਂ? ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ?" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਨਹੀਂ।" "ਘੋੜੇ ਇੱਥੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।" ਇੰਦ੍ਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਰੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਗਈ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ।" "ਜੋ ਵੀ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਦੁਗਣਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸੰਕੋਚ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। "ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਅੱਧਾ ਹੀ ਅਕਸ ਹੋਵੇਗਾ।