ਸਭ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵੱਲ ਨਿਹਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਕਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ੰਕਰ ਦੁਆਰਾ ਸਾੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਖ਼ੀਰਕਾਰ ਨਿਰਦੇਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਇਹ ਕਾਮਦੇਵ ਕਿਉਂ ਸਾੜਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਜਾਣਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦਾ ਯਜ੍ਞ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਭਟਕਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੁੜੇ, ਉੱਤਾਵਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਪਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਰਹੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਚੈਨ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਇਆ ਹਾਥੀ ਤੜਫ਼ਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਸੜ ਗਏ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਲਟ ਵਾਂਗ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਸੋਹਣੀਆਂ ਰੇਤਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸੁਕੂਨ ਨਾ ਮਿਲਿਆ। ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ, ਪਾਰਵਤੀ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਇ en੍ਹਾ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ, ਤਾਂ ਆਖਦੇ, "ਹੇ ਭੋਲੀਏ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਚੁੱਪ ਕਿਉਂ ਹੈਂ? ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਕੁੜੀਏ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਨਿਰਦਈ ਕਿਉਂ ਹੈਂ? ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਜੋ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਦਰਦ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਟੇਗਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰੀਤਮ।" ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਬੁਲਾਉਂਦੇ। ਉਹਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੁਰੰਤ ਤਾਣਿਆ ਅਤੇ ਦੁਖ ਨਾਮਕ ਬਾਣ ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤੜਫਾਉਂਦੇ, ਗੂੰਜਦੇ ਰਹੇ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੌੜਾ ਦਿੰਦੇ। ਫਿਰ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਭਰਾ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਆਖੇ, ਉਹ ਕਰ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਪਾਰ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ। ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਨ ਚੈਨ, ਨ ਖੁਸ਼ੀ, ਨ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਤੂੰ ਹੀ; ਇਸ ਲਈ, ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਾਸਾ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ। ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਬੱਚਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਹਰ ਕੋਈ ਉਸ ਪਾਗਲਪਨ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੋ ਹਾਸੇ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਜੋ ਯੋਗ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦੈਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਕਾਲੰਜਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਹਰਾ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਭਿਖਿਆ ਦਿਓ।" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਘੱਟ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ।