ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾ, ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਦੇਵ, ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਬੋਲ ਪਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮਹਾਨ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸੋ—ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਵੇਕ ਕਿਵੇਂ ਹਨ?" ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅਸਤੀ (ਹੋਣ) ਅਤੇ ਨਾਸਤੀ (ਨਾ ਹੋਣ) ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਵਿ্ণੂ ਦੇ ਪਦ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੂੜ ਹਨ। ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਵਿ्णੂ ਹਾਂ, ਵਿ্ণੂ ਹੀ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਗਣ ਹੋ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਭਟਕਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਣਾਂ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਲੇਪ, ਸ਼ਾਂਤ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਬੇਦਾਗ ਹੋ।" ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਰਥਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਦਲਾਂ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਿੰਦਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਇਕ ਰੂਪ ਧਾਰੋ। ਮੈਨੂੰ ਚੰਦਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਅਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਹਰਾ ਦੇ ਭਗਤ, ਭਾਵੇਂ ਤਿਆਗੀ ਹੋਣ, ਨਰਕ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਅਜਬ ਨਰਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।" "ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਚਿੱਟਾ, ਪੀਲਾ, ਲਾਲ ਤੇ ਕਾਜਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਦਾ ਪੂਜਣਯੋਗ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਇਹ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ।" ਗਣਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸੋ।" ਤਦ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਹ ਨਿਰਲੇਪ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਿਹਰੇ, ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲਾਠੀ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਸਥਾਪਿਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹਨੇ ਪੰਛੀ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ, ਨੰਦੀ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਬੈਲ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ ਧਾਰਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਜਥੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਉਹ ਪਲ ਵਿਚ ਚਿੱਟੇ, ਪਲ ਵਿਚ ਲਾਲ, ਪੀਲੇ ਜਾਂ ਨੀਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਉਹ ਪਲ ਵਿਚ ਰੁਦ੍ਰ, ਇੰਦ੍ਰ, ਸ਼ੰਭੂ ਜਾਂ ਤੇਜਸਵੀ ਸੂਰਜ ਬਣ ਜਾਂਦੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਭ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਅਦਵੈਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਲੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਗਏ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਭੇਦ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪਾਪ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਅਵਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਲਾ ਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੱਧ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਿਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਬੈਲ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਚਮੜੇ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਬਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਮਥ ਗਣ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮਥ ਗਣ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।