ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪਿਨਾਕਧਰ—ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ—ਆਪਣੀ ਅਰਧਾਂਗਿਨੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਹਰਾ ਨੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਆਏ ਦੂਤ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਵ੍ਰੱਖਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੋ ਕੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮੇਰੇ ਇਹ ਸਿਆਣੇ ਬਚਨ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ ਦੇ, ਹੇ ਵੀਰ।” ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਵੀ ਪਾਸੇ ਫੈਲਾਈ ਹੋਈ ਚੌਪੜੀ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੂਗਾ, ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇ।” ਇਹ ਬਚਨ, ਜੋ ਸ਼ਰਵ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਨੇ ਕਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਸੁਣਾਏ। ਫਿਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਇਸ ਉੱਤੇ ਐਵੇਂ ਹੀ ਹਮਲਾ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਮੰਦਚਲਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਤੇ ਦਰਦ ਭਰੇ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਚੀਖ ਉਠੀ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਸਭ ਲੋਕ ਤੁਰੰਤ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਤੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, “ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?” ਉਹ ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਸਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਤੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਤਪਰ, ਸਭ ਆ ਗਏ। ਅੰਧਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜੰਭ, ਕੁਜੰਭ, ਹੁੰਡ, ਤੁਹੁੰਡ, ਸ਼ੰਬਰ ਅਤੇ ਬਲੀ; ਫਿਰ ਅਯਸ਼ੁੰਕੁ, ਸ਼ਿਬੀ, ਸ਼ਾਲਵ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪರ್ವਾ ਅਤੇ ਵਿਰੋਚਨ; ਫਿਰ ਸ਼ਰਭ, ਸ਼ਲਭ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਤਪਰ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਪਰ, ਕਾਲ ਦੀ ਫਾਂਸ ਵਿੱਚ ਜਕੜੇ ਤੇ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਵਲ ਵਧੇ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਹੇਠ ਖੜੇ ਸਨ, ਹੇ ਸ਼ੈਲਾਦ। ਜਲ ਸਪর্শ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਣ, ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਕਰੋੜ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਸਠ ਕਰੋੜ ਸਕੰਦੇ ਨਾਮਕ ਬਾਲਕ ਵੀ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਤੇ ਨੈਗਮੇਯਾ ਵੀ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ। ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵੀ ਉਤਨੀ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੈਵ ਗਣ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਤੇ ਅਗਵਾ ਹਨ। ਇਹ ਅਣਗਿਣਤ ਗਣ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਭਗਤ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਜਟਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਆ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਗਣ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਤਪਰ ਹੋ ਕੇ ਆਏ ਹਨ। ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਣ ਵੀ ਆਏ ਹਨ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਆਚਾਰਯ। ਵਾਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਏ, ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਵਿ्णੂ ਨੂੰ ਭੀ, ਉਹ ਭਗਤ ਇਕ ਰੂਪ ਜਾਣ ਕੇ ਪੂਜ ਰਹੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਗਣ ਆਏ ਹਨ। ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉਪਸਥਿਤ ਹਨ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣਾ ਚਾਹੇਂ, ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਖੀ, ਗਲੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਗਣਪਤੀਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਮਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲੰਮਾ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।