ਇਸ ਅਧਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਨਸਾਨ ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਤਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਪੱਕਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਹੇ ਅੰਧਕਾ। ਜੋ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਅਰੁਣਾ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸੇ ਸਨ। ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਚਲਾਕ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਹੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਸੰਬਰਾ, ਤੂੰ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਮਿਲ।" ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਹੁਣ ਭੋਗ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਫਿਰ, "ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮੰਦਰ?" ਇਸ ਨੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਜੋ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਨਾਕਧਰ (ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ) ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰਾ (ਸ਼ਿਵ) ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ (ਪਾਰਵਤੀ) ਸੁਣ ਰਹੀ ਸੀ, "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਰਖਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨ (ਭਗਵਾਨ) ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ।" "ਉਹ ਜੇ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" "ਤੂੰ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸ਼ਬਦ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ।" "ਜੋ ਵੀ ਜੂਆ (ਚੌਪੜ) ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇ।" ਫਿਰ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਵਾ (ਸ਼ਿਵ) ਤੇ ਗੌਰੀ (ਪਾਰਵਤੀ) ਦੇ ਕਹੇ ਸ਼ਬਦ ਦੱਸੇ। ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, "ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਮਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੁਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਰੋਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਏ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਅੰਧਕਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਪੰਜ ਵਾਰ ਝੁਕ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜੰਭਾ, ਕੁਜੰਭਾ, ਹੁੰਡਾ, ਤੁਹੁੰਡਾ, ਸੰਬਰਾ ਅਤੇ ਬਲੀ; ਅਯਹਸ਼ੁੰਕੁ, ਸ਼ਿਬੀ, ਸ਼ਾਲਵਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਚਨ; ਸ਼ਰਭਾ, ਸ਼ਲਭਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਕਾਲ ਦੀ ਫਾਂਸ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ, ਮਨ ਮੰਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਹੇ ਸ਼ੈਲਾਦਾ। ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਏ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਦੱਸੇ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਹਨ, ਜੋ ਗਿਆਰਾਂ ਕਰੋੜ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਵਾਰ-ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹਨ। ਅਤੇ ਸਾਠ ਕਰੋੜ ਮੁੰਡੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਕੰਦਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਅਤੇ ਨੈਗਮੇਯਾ ਵੀ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ। ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਤਨੇ ਹੀ ਮਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਸੈਵ, ਤੇਰੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਨੇਤਾ ਹਨ। ਇਹ ਅਣਗਿਣਤ ਗਣ ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।