ਉਹ, ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ—ਯਾਨੀ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਾਸਥਾਨ—ਵੱਲ ਗਿਆ। ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਾਰਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵਸਤੀ ਨੂੰ ਉਲਟ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਵਸਤੀ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਮ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਹਾਰ ਮਿਲੀ। ਜਿਵੇਂ ਆਮ عورت ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ—ਪਾਰਵਤੀ—ਉਹਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਿੰਨੀ ਵਧੀਕ ਹੋਵੇਗੀ! ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਗਣਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨਾ ਕਿੰਨਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇਗਾ! ਫਿਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਅੰਧਕਾ ਰਾਖਸ਼ ਨੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ। ਉਹ ਇਕੱਲਾ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬਲਦ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ عورت ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਡਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਮੱਛਰ, ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਪੱਥਰ—ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਫਰਕ ਹੈ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਹਰਾ ਵਿਚ। ਸੁਣ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਰਸ਼ੀ ਅਸੀਤ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ। ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿਚ ਹੀ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ। ਪਰ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਇੱਥੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ। ਮਨੁ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ; ਅਗਸਤਿਆ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਪਰਪੂਰਨ ਹੋਏ, ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਵਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਨਯ ਹੋਏ। ਨਾਮੁਚੀ, ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਯਾਦੁ ਅਤੇ ਉਤਕਮੌਜਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਜਾਤ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਅਧਰਮ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਆਦਮੀ ਵੱਡੀ ਨਰਕ, ਰੌਰਵ, ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਧਰਮ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਪਤਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਜਾਤਾਂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਧਰਮ ਹੈ, ਹੇ ਅੰਧਕਾ। ਉਹ ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਰੌਰਵ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਅਰੁਣ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ। ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚਲਾਕ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਲਈ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਹੀ ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜਾ, ਸ਼ੰਬਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੰਦਰਾ ਕੋਲ—ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਮਿਲ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੂੰ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਫਿਰ ਤੂੰ ਇੱਥੇ, ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਕਿਉਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮੰਦਰਾ? ਇਹ ਜੋ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ—ਉਹਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦੇ। ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪਿਨਾਕਧਰਕ ਆਪਣੀ ਸੰਗੀਨੀ ਨਾਲ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਾ ਨੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਰਖਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜਾ, ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਸਿਆਣੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦੇ। ਜੋ ਵੀ ਜੂਏ ਦੇ ਖੇਡ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇ। ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਵ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਦੀਆਂ ਕਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ। ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਵੱਜ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੰਦਚਰਿਤਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।