ਸੁਰਵਰਧਕੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਟਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੇ ਯਾਦ ਕਰਨ ਤੇ, ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਾਬਾਲਾ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਗੁਫਾ ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।" ਪੰਛੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਕੁੰਵਰੀ ਨੂੰ ਵਿਵਾਹ ਲਈ ਮੰਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਮਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀ ਚਾਹੋ" ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ। ਗਾਲਵ ਨੇ ਯਜਮਾਨ ਬਣ ਕੇ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜਾਬਾਲੀ ਦਾ ਹੱਥ ਦੈਤਿਆ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਫੜਿਆ। ਫਿਰ, ਪੰਛੀ ਦਾ ਹੱਥ ਯਕਸ਼ਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਫੜਿਆ। ਇਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਤ-ਗੋਦਾਵਰੀ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀ ਚਾਹੋ," ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਜੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਲੋਟ ਗਏ। "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੀ, ਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ," ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਹਿਰਣ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੁਆਸਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਉਸ ਨੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਪਰ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਮੰਦੀ-ਬੁੱਧੀ ਨੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਬਾਹਰ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਉਦਾਸ ਸੀ। ਉਹ ਰੋਹਿਣੀ ਵਾਂਗ, ਚੰਦ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਵੱਡੇ ਗ੍ਰਹਣ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਝਲਦੀ ਹੋਈ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਬਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ-ਸਮੇਂ ਦੀ ਲਾਲੀ ਵਾਲੀ ਬੱਦਲ ਦੀ ਲਕੀਰ। ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਨਾਲ? ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਚਰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ। ਉਹ, ਰੋਈ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰੀ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ। "ਮੈਂ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਨਾਲ, ਰੋਈ ਜਾਂਦੀ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।" ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਫ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲੇ। ਆਦਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਤੋਂ ਗਿਰੀ ਹੋਈ ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। "ਇੱਥੇ ਰਹੋ, ਧੀਏ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਤਪ ਕਰ, ਹੇ ਧਨਵੰਤਿ।" ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਤਾਲ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹਾਰ ਕਰਵਾਈ। ਆਮ ਮਹਿਲਾ ਵੀ ਜਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਕਿੰਨੀ ਵਧੇਰੇ? ਉਹ ਅਣਮਾਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੇਖਣਾ ਵੀ ਔਖਾ, ਲੜਨਾ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਧਕਾ ਦੈਤ ਨੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ। "ਇਕੱਲਾ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ।" ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬਲਦ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਔਰਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਕਿਵੇਂ? "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਆਖਿਆ, ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਵਿਵਾਹ, ਤਪ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗੁੰਝਲ ਵਿਚ, ਨਿਭੀ।