ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਹ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਠ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਮਿਲਿਆ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਹਟਕੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਚਮਕ ਉਠੀ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਸੂ ਭਰ ਆਏ। ਫਿਰ ਆਦੇਸ਼ ਹੋਇਆ, "ਜਾ, ਗੁਹਯਕਾ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਅੰਜਨਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਲੈ ਜਾ।" "ਜਲਦੀ ਕਰ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪਰਜਨਯ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਲਿਆ।" "ਹੇ ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰ, ਗਾਲਵ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।" ਉਹ ਅੰਜਨਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ, ਗੁਹਯਕਾ ਨੂੰ ਸੁਚਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਪਵਿੱਤਰ ਸੱਤ ਗੋਦਾਵਰੀਆਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਉਹ ਬਾਂਦਰ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ। ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰਿਆ। ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਗੋਦਾਵਰੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲਿਆਇਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਨੰਦਯੰਤਿ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਖੜੀ ਸੀ। ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ, ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਦੀ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਸੀ, ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ। ਨੰਦਯੰਤਿ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਸਤ੍ਯਧਵਜ ਨੇ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸੰਯਮ ਗੁਆ ਬੈਠੀ। "ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਮਾੜੀ ਧੀ ਬਣ ਗਈ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗੀ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੋ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਪਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ।" ਫਿਰ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਪਤਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਨਿਰਾਸ ਨਾ ਹੋ।" "ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।" ਜਦ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, "ਧੀਏ, ਆਪਣਾ ਦੁਖ ਛੱਡ। ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਵਧ ਗਈ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉੱਥੇ ਰਹੀਆਂ। ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਬੀਤਣ 'ਤੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਆ ਗਈਆਂ। ਜਦ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਬਾਂਦਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੁਰਵਰਧਕੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੇ ਯਾਦ ਕਰਨ ਤੇ, ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਜਦ ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਾਬਾਲਾ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਗੂਫਾ ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।" ਪੰਛੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ, ਮਾਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ "ਐਸਾ ਹੋਵੇ" ਕਿਹਾ। ਗਾਲਵ ਨੇ ਯਜਕ ਬਣ ਕੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ, ਜਾਬਾਲੀ ਦਾ ਹੱਥ ਦੈਤਿਆ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਫੜਿਆ। ਫਿਰ, ਪੰਛੀ ਦਾ ਹੱਥ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਫੜਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।