ਜਦੋਂ ਬਾਂਦਰ-ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕਹਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਨੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਬਾਂਦਰ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਬਾਂਦਰ-ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਵੱਲ ਆਈ। ਫਿਰ ਬਾਂਦਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਹਲਚਲ ਭਰੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਆ ਗਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਾਊਂਟ ਵਿਂਧਿਆ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਦੋਪਹਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਤ Godāvarī ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ-ਚਾਲਕਾਂ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਇਆ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ ਸਨ। ਹਰੀ-ਭਰੀ ਘਾਹ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਘੋੜੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਠਹਿਰੇ। ਜਦੋਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਹਿਲਾਵਾਂ—ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ—ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਬਾਹਰ ਵੇਖਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਸੁਰਾਥਾ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਬੋਲੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ: "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹੀ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਸੀ—ਉਹ Ṛtadhvaja ਹੈ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਦੂਜਾ, ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ Jāvali ਹੈ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਣਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਹੀਂ।" ਉਹ Śambhu ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਤਿੰਨ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਰਚੀਤਾ Tryambaka, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਸਰੀਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਯੋਗੀਕ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਹ, ਉਹਨਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਠ ਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ। Godāvarī ਦੇ ਕੰਢੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਪਿਆਰ ਵਿਚ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੀ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ। ਫਿਰ ਆਦੇਸ਼ ਹੋਇਆ: "ਜਾ, Guhyaka ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਅੰਜਨਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾ।" "ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, Gandharvas ਦੇ ਰਾਜਾ Parjanya ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਲਿਆਉ।" "ਹੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, Gālava ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ।" ਉਹ ਅੰਜਨਾ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਸੁਚਿਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਫਿਰ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਸੱਤ Godāvarī ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਬਾਂਦਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੱਤ Godāvarī ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ Nandayantī ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਥੇ, ਦੇਵੀ-ਸਮਾਨ, ਖੜੀ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜੇ, ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਬੈਠ ਗਏ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਿਅਪਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਧੀਆਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗੀਆਂ। Nandayantī ਅਤੇ ਹੋਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ Satyadhvaja ਨੇ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ। ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਲਾਜ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ।