ਸੁਰਥਾ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਡੂਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਿਆ। ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਗਈ, ਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ। ਪਰ ਸੁਰਥਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਇਆ। ਹੇ ਸੁੰਦਰੋ, ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜਦ ਮੇਰੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਪਹੁੰਚੀ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜ ਮਸਤ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਨਿਆਸੀ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ 'ਵੇਦਵਤੀ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਅਚਾਨਕ, ਮੈਂ ਬੰਦੁਜੀਵ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਉਸੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਗਈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਠਹਿਰਦੇ—ਮੈਨੂੰ ਤਕਦੇ ਰਹੇ। ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਾਏ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਦੇ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ!" ਉਹ ਮਨੁ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਰੁੱਖ ਕੌਣ ਕੱਟ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੋੜਿਆ। ਹੇ ਸੁੰਦਰੋ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹਾਂ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਕੁਆਰੀ, ਪੁੰਕਰਾ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਵੇਖ। ਉਹ ਕੁਆਰੀ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਤੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਗਈ। ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਨੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਹਸਤੀ ਨੂੰ ਜਾਹਿਰ ਕੀਤਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬੈਠ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜਾਬਾਲੀ, ਅਤੇ ਰਤਧਵਜ ਨੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਕਲਾ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ, ਸਮਝ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਪਾਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਗੁੰਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਠੋ, ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ—ਤੁਸੀਂ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਲਈ, ਪਰ ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ; ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਵਾਂ? ਸਿੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਥਾਂ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਬਦਰੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ, ਉੱਦਮ ਤੇ ਆਹ ਭਰਣ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਉੱਚਾ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੇ ਸਤਿ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਪਰਚਾ ਦਿਓ।" ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਮੈਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਣਯੋਗ ਮুনি, ਸ਼ਾਕਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹਾਂ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਤਬ ਸਾਰੇ ਸੁਣਾਏ। "ਚਲੋ, ਮੈਂ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਹੋ।" ਚਲਦੇ-ਚਲਦੇ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ। "ਇੱਥੇ ਆਓ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਿਆਰ, ਦੁਖ, ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀ ਰਹੀ।