ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ। ਫਿਰ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵਾਨਰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਗੁਪਤਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਪੰਛੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਤਰੀ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਟਾਹਣੂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਦਰਖ਼ਤ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੇ। ਜਾਬਾਲੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ ਨਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਲੋਕ ਹਰੇ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਾਸਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਜਦ Ṛਤਧ੍ਵਜਾ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਸੰਗਤਿ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਦਾ ਇਸਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਹਨ, ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਗਾਲਵ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਇਹ ਗੰਧਰਵ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਸਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜਪ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਦੋ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਸਹਿਤ। ਭਾਵਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਗਾਲਵ, ਜੋ ਤਪੱਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਜਨਮਿਆ। ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗੌਰੀਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਨ ਭਗਤ, ਤੁਸੀਂ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਕਿਉਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?" ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰਾਂ ਉੱਤੇ।" ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀਆਂ।" ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੁਸੀਂ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਲੋਕ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਾਭਾਗ ਅਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼-ਆਕਾਰ ਦਾ ਸੀ, ਇਸਨਾਨ ਕਰਨ ਗਏ। ਉਹ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮੱਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਠੋਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਿੰਦਿਆ ਨੂੰ ਉਹ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਉਹ ਤਪਸਵੀ, ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਡਰਦੇ ਹੋ?" ਪਰ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਡਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦਾ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿੰਦਾ, ਉੱਪਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦਾ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦ ਤੀਰਥ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਗਾਲਵ ਵੀ ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਸੀ। ਪਰਜਨਯਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ?