ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ! ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਨਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਸ਼ਖਸ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਕੁਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਸਤ੍ਰ-ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਦਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੈਦ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ ਉੱਤੇ ਬੱਧਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜਿਸਦੇ ਜਟਾ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਵਟ-ਵ੍ਰਿਖ਼ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਬੰਧਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘਣ ਉਪਰੰਤ ਹੀ, ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਜਾਬਾਲੀ, ਭਾਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤੀਰ ਹੇਠ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ ਪੰਛੀ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਤਰੀਆ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਅਰਧਚੰਦਰਾਕਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਡਾਲ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੀਆ। ਜਾਬਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਰ, ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਸ੍ਰੀਕੰਠ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਜਦ Ṛਤਧ੍ਵਜ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਸੰਗਤ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸਦਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣ ਅਤੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ। ਸ੍ਰੀਕੰਠ, ਜੋ ਅਵਿਅਕਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਲਵ ਨਾਮ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਅਕਤੀ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਯਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਇਹ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀਆਂ ਸਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਆਪਣਾ ਜਾਪ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਭਵ ਦੇ ਕੁਲ ਨੂੰ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਗਾਲਵ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੌਰੀਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।" ਕੁੜੀਆਂ ਪੁੱਛਦੀਆਂ ਹਨ, "ਮਹਾਨੁਭਾਵ, ਤੁਸੀਂ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਰਣ੍ਹੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹੋ?" ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੁਸੀਂ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ, ਸਿਰਫ਼ ਇਕ, ਧਰਮਧਵਜ, ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਨਾਭਾਗ ਅਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਏ, ਜੋ ਤੀਰ-ਆਕਾਰ ਵਿਚ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਮੱਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਨਿੰਦਾ ਉਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਤਪਸਵੀ, ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਫਿਰਦਾ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ: "ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ-ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਡਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋ?