ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕੇਸ ਪੀਲੇ ਤੇ ਜਟਾਓਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ? ਦੱਸ, ਹੇ ਪਾਪੀ!” ਉਸਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਜਟਾਓਂ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਬੁਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਇਕ ਢੇਰ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ Ṛtadhvaja ਹਨ। ਉਹ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿਚ ਜਨਮੇ, ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ। ਉਹ Jābāli ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਰਤ ਵਾਲੀ। ਤੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ Sumāra ਵਿੱਚ ਤਪਸਿਆ ਕਰੇਗੀ। ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਨ੍ਹਨ ਨੂੰ ਸਹੇਗੀ। ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਅਤਿ ਉੱਚੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੇਗੀ। ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਛੋਣਾ ਮਿਲੇਗਾ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅਨਾਜ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਭੋਜਨ ਮਿਲੇਗਾ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ, Hiraṇvatī ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਦਿਵ੍ਯ ਜੀਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੇਵਕੂਫੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਲੈ ਕੇ, ਬਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਜਟਾਓਂ ਸਮੇਤ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਲਤਾ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਇਕ ਵੱਡਾ ਉਪਕਰਨ, ਕਿਸੇ ਮੰਦ-ਮੱਤ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਲਤਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਉਪਕਰਨ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਉਹੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਹੁਣ ਦੱਸ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਆਈ ਹੈਂ? ਮੈਂ Nandayantī ਹਾਂ, Pramlocā ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦਹ ਨਹੀਂ। Śivā ਤੇ Aśivanirghoṣā—ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਅਦਭੁਤ ਬਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਚਲੇ ਗਏ। Hiraṇvatī ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ, ਬਾਂਦਰ-ਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਉਡ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ, ਲੋਕ-ਰਹਿਤ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ। ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, “Yamunā ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ Śrīkaṇṭha ਕੋਲ ਜਾ।” ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਰਵੋਚ ਚੰਗੀ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ। ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਤੋਂ Yamunā ਨਦੀ ਤੇ ਆਈ। ਉਹ Śaṅkara ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਿੱਥੇ ਤਪਸਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਅਵਿਨਾਸੀ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਰ ਇਕ ਸ਼ਲੋਕ ਲਿਖਿਆ। ਇਸ ਹਾਲਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, “ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਏ।” ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਸਤ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇੰਝ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਉਹ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ। ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਗਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਹਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਮੁਰਝਾਈ ਹੋਈ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੀ। “ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ?” ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਬੈਠੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਲਿਖੀਆਂ ਲਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ Ayodhya ਗਿਆ, Ikshvaku ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ।