ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਇਕ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਕਵੇਯਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਾਲ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵਵਤੀ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਗੁਫਾ ਦੇਖੀ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਇਕ ਘਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਦ ਦਾਨਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਤਾਕਤਵਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵਿਤੀ ਨਾਮਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਤਾਕਤਵਰ ਨੇ, ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਸੁਲੋਚਨਾ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਬਾਂਦਰ ਆਪਣੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੇਰੀ ਇਹ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਗਈ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਿਰਣਵਤੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਅੰਜਨਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਹ ਕਈ ਸਾਲ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੋਸ਼ਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਕੋਪਲੇ ਉੱਗ ਆਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਤਾ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਜਟਾ ਹੋਣ। ਉਹ ਪੱਥਰ ਦੀ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਜਦ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ। ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਰਗਦ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਉਹ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ, ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਣ ਲੱਗੀ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਬੱਚੇ, ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਬੰਨ੍ਹਿਆ? ਦੱਸ, ਹੇ ਪਾਪੀ।" ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਢੇਰ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਰਿਤਧਵਜ ਹੈ। ਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਉਹ ਜਾਬਾਲੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ।" "ਤੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਸੁਮਾਰਾ ਵਿੱਚ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰੇਗੀ। ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਧਨ ਸਹੇਗੀ। ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੂੰ ਉੱਚੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣੇਗੀ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵਿਛੋਣਾ ਮਿਲੇਗਾ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਅਨਾਜ ਦਾ ਭੋਜਨ ਮਿਲੇਗਾ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰਦੀ ਹਾਂ, ਹਿਰਣਵਤੀ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।" "ਇਹ ਦਿਵ੍ਯਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਬਰਗਦ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ। ਬੇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਡਾ ਜੰਤਰ, ਇਕ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਲਾਇਆ। ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਜੰਤਰ ਹਰ ਦਿਸਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।" "ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਤੇਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਦੇਖਿਆ, ਅਜਿਹਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਈ ਹੈਂ।" "ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਨੰਦਯੰਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹਾਂ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।