ਇੱਕ ਦਿਨ, ਦਾਨਵ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾ।" ਫਿਰ ਦਾਨਵ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦੇ ਹਨ।" ਉਹ ਆਖਦਾ, "ਤੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਚੇਲਾ ਹਾਂ।" "ਅੱਜ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਖਾ ਰਹੀ ਹੈ," ਉਹ ਆਖਦਾ। "ਇਹ ਮੰਗਣ ਲਈ ਸਿੱਧਾ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਜਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਵੇਗਾ।" "ਜੇ ਠੀਕ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਜਾਵੇਗੀ, ਸੁੰਦਰਏ," ਉਹ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ। "ਔਰਤਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਸਮਰਥ ਹੋਣ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ।" "ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਪਰਿਵਾਰ, ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਾਓ।" ਫਿਰ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦਾ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਲਹੀ ਆਪਣੇ ਝੀਲ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਕਲਹੀ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੈਮੀਸ਼ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਈ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਆਦਮੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਲੀ ਕਾਯਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬੱਚੀਏ, ਤੂੰ ਹੌਂਸਲੇ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਸੁੰਦਰਏ।" "ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਧਰਮਕ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।" ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਸੁਰਾਥਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਆਖਦਾ, "ਤੂੰ, ਨਸ਼ੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਸੂਮਏ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਸ ਪਲੰਗ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰੀਏ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਹਰ ਅੰਗ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਕਲਹੀ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਔਰਤ ਤੈਨਵੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅਰਜਸਕ ਨੇ ਦੰਡਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪਤਲੀ-ਕਾਇਆ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਰਾਥਾ ਨੂੰ— "ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਔਰਤਪਣ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨ ਦੇ ਕਾਰਨ—" "ਬਿਨਾ ਵਿਆਹ ਦੇ, ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।" ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਭਟਕਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਭਟਕਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ। ਭਾਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਠੰਡੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ— ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ, ਸਮਝ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਮਰ ਗਈ, ਤੁਰ ਗਈਆਂ। ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚਲੀ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ। ਨਾ ਰਾਜਾ ਮਿਲਿਆ, ਨਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ। ਫਿਰ, ਸੋਨੇ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕੂਦ ਪਈ, ਰਾਜਾ। ਉਹ ਵੀ, ਸਮਝ ਕੇ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕੀ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ,— ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। "ਤੂੰ, ਇਨਾਂ ਜੰਗਲਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕਿਉਂ ਆਈ?" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। "ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਟਾਹਣੀਆਂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਿਰਨ ਬਣ ਜਾਵੇ।" ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। "ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਆਵੇ," ਉਹ ਆਖਿਆ।