ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ੰਭੂ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰਾਚਲ ਵੱਲ, ਜੋ ਉਹਦਾ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਸੀ, ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਉਹ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ, ਮਨ ਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਾਂ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਹੀ ਉਥੇ ਗਏ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਮੰਦਰਾਚਲ ਉੱਤੇ ਵੱਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਮਦਰੀ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਗੰਭੀਰ ਗਰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਇੱਥੇ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।" "ਫਿਰ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਢੱਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਦੈਤਯ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਦੁਸਟ ਮਾਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੀ ਕਰੇਗਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਨੂੰ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪਿਤਾ ਹਨ।" "ਜੇਹੜਾ ਤੂੰ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਪਵਿੱਤਰ ਮਨੋਰਥ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਉਹਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੈ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸਕ, ਤੂੰ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਉਹਦੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਇਹ ਇੱਛਾ ਅੱਜ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹਰਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਤੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਮੈਂ ਆਖਿਆ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਪਰਾਈ ਨਾਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਿਆਸਤ ਸਮੇਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ। ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਚਾਰਯ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਅਰਜਾ ਸੀ। ਭਾਰਗਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਥੇ ਆਦਰ ਪਾਇਆ।" "ਇਕ ਦਿਨ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਦ ਅਰਜਾ, ਸੋਹਣੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁਆਰੀ, ਉਥੇ ਖੜੀ ਸੀ। ਮਾਣਯੋਗ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾਨੁ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਯਗ ਕਰਣ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਰਾਜਨ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਧੀ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਣਵਿਆਹੀ ਹੈ।' ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਸੀ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅੰਧਕਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਕੋਲ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਦਾਨਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਭਰਾ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ। ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਜੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਚੇਲਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਅੱਜ ਕਾਮ ਦੀ ਅੱਗ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਹੀ ਹੈ।'" "'ਤੂੰ ਆਪ ਗੁਰੂ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਮੰਗ ਲੈ; ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ। ਜੇ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵਿਘਨ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ। ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸਵਤੰਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਮਰੱਥ ਹੋਣ।'" "'ਜਾ, ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਸਾਕਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ।'" "ਜੋ ਕੁਝ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਭਾਗਯੁਗ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰ।