ਅਨੇਕਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ—ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਦਰਅਸਲ, ਤੁਸੀਂ, ਸਰ, ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨੱਚ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਉਹ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਝੁਕ ਗਿਆ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ—ਇਹ ਪ੍ਰਥੁਦਕ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਹ ਸਦਾ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬਣਿਆ ਰਹੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਪਾਪ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਮੋਹਕ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਜਲ ਨਾਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਪੁਣ੍ਯਤਮ ਸਥਾਨ ਸੋਮ-ਪਾਲਾ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਸੰਯਮੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ੰਭੂ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ, ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਉਥੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਉਸੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਲਈ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਭਾਵੇਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਆਓ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਵਰਣਨ ਕਰੀਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਮਦਰੀ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਗੱਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ; ਸੁਣੋ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ। ਫਿਰ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਢੱਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਦੈਤਿਆ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੀ ਲੈ ਲੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਸਟ ਮਾਤਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇਗਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ ਸ਼ੰਭੂ ਇਥੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸੇ ਪਾਪੀ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਤੱਕ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਇਹ ਇੱਛਾ ਅੱਜ ਅਣਪੂਰੀ ਰਹੇਗੀ। ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਅਤੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਮੈਂ ਆਖਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਮੂਰਖ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਉੱਤੇ ਲੋਭ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ। ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਅਰਜਾ ਸੀ। ਭਾਰਗਵ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਜਦ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਉਥੇ ਖੜੀ ਸੀ। venerable ਸ਼ੁਕਰ, ਦਾਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਧੀ ਅਜੇ ਵੀ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਖੜੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਅੰਧਕਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ, ਭਾਵੇਂ ਇਕੱਲਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਕੋਲ ਵੀ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।