ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਇਕ ਯੋਧਾ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਬੜੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁੱਛਦਾ ਰਿਹਾ, "ਕਿਵੇਂ? ਕਿੱਥੇ? ਕਿਸ ਦੇ?" ਉਸ ਦੀ ਮੱਤ ਭਟਕ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਪਦਮਨਾਭ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਨਰਸਿੰਹਾ, ਮੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਵਜੋਂ ਪਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸੰਸਾਰ—ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ—ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਉਥੇ, ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ, ਨਾ ਬਲਦ, ਨਾ ਦੇਵੀ, ਨਾ ਨੰਦਿਨ ਹੀ ਦਿੱਸਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ‘ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਭਟਕ ਗਈ ਸੀ, ਚਿੱਟਾ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।" ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਵੇਕ-ਸ਼ਕਤੀ ਹਟਾ ਲਈ ਹੈ।" ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੀ ਸਰੀਰਕ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਦੂਧ ਨਾਲ ਸੌ ਘੜਿਆਂ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਣ। ਸੋਲਾਂ ਘੜੀਆਂ ਖ਼ਾਲਿਸ ਪੰਚਗਵਿਆ ਦੀ ਵੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਮਾਪ ਰੋਚਨਾ, ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ, ਕਮਲਾਂ, ਧਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਅਗਰੂ, ਕਾਲੇਯਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਧੂਪ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਨ ‘ਤੇ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਗੁੰਮ ਗੀਉ ਪੀਣਾ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਹਵਾ ‘ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਦਿਨ ਛੇ ਪਲਾਂ ਗੀਉ ਪੀਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਗੁਪਤ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ—"ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਦੂਧ ਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੀਏ?" ਪ੍ਰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਯੋਗਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ?" ਮੁਰਾਰੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜਸੁਤਾ ਦਿਵਿਆ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਅਜਨਮੀ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਲਿੰਗ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਅੱਠ ਸੌ ਨਾਮ ਜਪ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਕਿਵੇਂ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ? ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਸਭ ਲਕੜੀਆਂ, ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ, ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਅਲੰਕਾਰਾਂ, ਅਤੇ ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਪੀਲੀ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਪਾਰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਗਦਾ, ਖੋਪੜੀਆਂ, ਘੰਟੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਕਮਲਾਸਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸਤਾਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ," ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੈ, ਉਠੋ, ਸਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤਿਥੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ-ਵਿਆਪੀ, ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰਭੂ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਨੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਸੰਸਾਰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਿਆ।