ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮਹੀਨੇ ਵੀਸ਼ਾਖ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨਾ ਦੂਜੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਆਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨਾ ਤੀਜੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨਾ ਚੌਥੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਦਰ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਪੰਜਵੀਂ ਪੰਖੁੜੀ ਵਜੋਂ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨਾ ਛੇਵੀਂ ਪੰਖੁੜੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਸਤਵੀਂ ਪੰਖੁੜੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨਾ ਅਠਵੀਂ ਪੰਖੁੜੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨਾ ਨੌਵੀਂ ਪੰਖੁੜੀ ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਦਸਵੀਂ ਪੰਖੁੜੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨਾ ਉੱਤਮ ਗਿਆਰਵੀਂ ਪੰਖੁੜੀ ਵਜੋਂ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਪੰਖੁੜੀ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਇਕ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਅਤੇ ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਰੀਚੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੁਰਾ ਨਾਮਕ ਦੁਰਾਚਾਰੀ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ, ਮੌਤ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ।” ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮੁੜ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੁਰਾ, ਉਲਝਣ ਵਿਚ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੁੱਛਦਾ, “ਕਿਵੇਂ? ਕਿੱਥੇ? ਕਿਸ ਦਾ?” ਉਸ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਭਟਕ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਘਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ, ਅਤੇ ਪਦਮਨਾਭ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ ਨਰਸਿੰਹ ਮੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸਭ ਨੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਰਹੇਗਾ, ਜਦਕਿ ਸੰਸਾਰ, ਚਲ-ਅਚਲ, ਵਿਅਥਿਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਥੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ, ਨਾ ਬਲਦ, ਨਾ ਦੇਵੀ, ਨਾ ਨੰਦਿਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਭਟਕ ਚੁਕੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।” ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਵਰੂਪ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।” ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲਤਾ ਹਟਾ ਲਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਤਮਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੁੜ-ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਧ ਨਾਲ ਸੌ ਪਤਿਲਾ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੋਲੇ ਪਤਿਲਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪੰਚਗਵਿਆ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਮਾਪ ਰੋਚਨਾ ਦੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ। ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ, ਕਮਲ, ਧਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਮਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਗਰੂ ਦੀ ਧੂਪ, ਕਾਲੇਯਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਵੇ। ਜਦ ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਸਦਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਗਰਮ ਘੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਦਿਨ ਛੇ ਪਲਾ ਘੀ ਪੀਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।