ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਵਰਨਣ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੁੜ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਜਾਂ ਤਿਆਗੇ ਗਏ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ, ਵਾਰਸ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਛੇ ਕਿਸਮਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹੀ ਗਿਣਤੀ ਵੰਸ਼, ਪਰਿਵਾਰ, ਧੰਦੇ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਪ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਛੇ ਹੀ ਵਾਰਸ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ, ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਲੋਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਵੰਸ਼ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫਰਕ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਸਿੱਧਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਦਰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਬਿਮਾਰ ਨਹੀਂ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ 'ਕਸ਼ੇਤ੍ਰਜਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਸਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗੋਦ ਲਿਆ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤਿਆਗਿਆ ਹੋਇਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੁਲਾਂਵਟ ਦੇ ਕੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਖਰੀਦਿਆ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਮਹਿਲਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ 'ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹੀ' ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ। ਵਿਆਹੀ ਜਾਂ ਅਣਵਿਆਹੀ ਔਰਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ 'ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਆ।" ਦੋਵੇਂ ਮਾਪੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਏ। ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਜਨਮ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਇਹ ਬੋਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਰ ਪਏ। ਉਸ ਨੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਯੋਗ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨਾ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਜੇਠ, ਤੀਜੀ ਆਢ, ਚੌਥੀ ਸਾਵਣ, ਪੰਜਵੀਂ ਭਾਦਰ, ਛੇਵੀਂ ਆਸੂ, ਸੱਤਵੀਂ ਕਾਰਤਿਕ, ਅੱਠਵੀਂ ਮੱਘਰ, ਨੌਵੀਂ ਪੋਹ, ਦਸਵੀਂ ਮਾਘ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਫੱਗਣ, ਤੇ ਬਾਰਵੀਂ ਪੰਖੁੜੀ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕੀ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਮੁੜ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਲਯ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਾਲਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਅਤੇ ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਹੈ। ਫਿਰ ਮਰੀਚੀ ਆਦਿਕ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੌਤ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਦੁਸ਼ਟ ਮੁਰਾ ਫਿਰ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਾਂਗਾ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।