ਇਹ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਚੌਦਵੀਂ ਨਰਕ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿੰਦਤ ਅਤੇ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਨਰਕ ਵਜੋਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪੰਦਰਵੀਂ ਨਰਕ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਨਰਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਨਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸਭ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੀ ਪ੍ਰਜਵਲਨਾ ਮਹਾਨ ਅਤਿਥਿਸਤਕਾਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਪਰ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਗੁਣ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਭਗਵਾਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹਨ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਵੀ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੁਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਦਾ ਵੀ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੱਛੀ ਆਦਿਕ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਾਣਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ। ਆਪਣੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨਾ ਵੀ ਪਾਪ ਹੈ। ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣਾ, ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਤਾਲੀ ਵਜਾਉਣਾ ਅਤੇ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਬੁਰਾ ਬੋਲਣਾ ਵੀ ਅਪਵਿੱਤਰ ਗੱਲਾਂ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਵੀ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਸਰੀਰਕ, ਵਚਨ, ਮਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਵੀ ਅਸਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕ੍ਰਮ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਵੀ ਉਲਟ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਚਿਆ ਕੁਝ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਯੋਗ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦਿਓ।" ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਫਿਰ, ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਵਾਰਿਸ ਹੈਂ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ।" ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ, "ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਓ।" ਆਸ਼ੀਰਵਾਦੀ ਭਗਵਾਨ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਨਾਰਦ, ਬੇਟਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।" ਗੁੜ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਜਾਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ, ਵਾਰਿਸ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਛੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵੰਸ਼, ਕੁਲ, ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੀ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਛੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਰਿਸ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ। ਇਥੇ, ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਲ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਜੰਮਿਆ, ਉਹ ਕੁਦਰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਜੋ ਪਤਨੀ ਰੋਗੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਪੁੱਤਰ 'ਕਸ਼ੇਤ੍ਰਜ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਸਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਗੋਦ ਲਿਆ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮੁੱਲ ਦੇ ਕੇ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਖਰੀਦਿਆ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਮਹਿਲਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਮਹਿਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੁਦ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਹਨ। ਵਿਆਹੀ ਜਾਂ ਅਣਵਿਆਹੀ ਮਹਿਲਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਪੁੱਤਰ 'ਅਨ੍ਯਜ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਮਾਪੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਏ। ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਪੁੱਤਰ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।" ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਜੰਮਿਆ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਜਿਵੇਂ ਆਏ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਏ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਬਾਰ੍ਹ ਕੌੜੀਆਂ ਵਾਲਾ ਯੋਗ ਵੀ ਸਮਝਾਇਆ।