ਇਕ ਵਾਰੀ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਨਰਕਾਂ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਕੀ ਹਨ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਚੌਥਾ ਨਰਕ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਪੰਜਵਾਂ ਨਰਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਸਜ਼ਾ ਵੀ ਪੰਜਵਾਂ ਨਰਕ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਡੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਟੜੀ ਲੈ ਜਾਣਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਸਜ਼ਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੱਤਵਾਂ ਨਰਕ ਹੈ। ਲਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਅਠਵਾਂ ਨਰਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨੌਵੀਂ ਸਜ਼ਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਤਰ ਚੁਰੀ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਦਸਵਾਂ ਨਰਕ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਗਿਆਰਵੀਂ ਨਰਕ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਚਿਤ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਬਾਰਵੀਂ ਨਰਕ ਹੈ। ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਤ੍ਰੇਹਵੀਂ ਨਰਕ ਹੈ। ਚੌਦਵੀਂ ਨਰਕ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਦਰਵੀਂ ਨਰਕ ਵੀ ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਅਣਕਹੀਆਂ ਨਰਕਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਜਲਾਉਣੀ ਸਭ ਲਈ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਜੋ ਸਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਪਰ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਗੁਣ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਭਯਾਨਕ ਨਰਕ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਪਾਪਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੱਸਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੱਛੀ ਆਦਿ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਿਧ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਛੁਪਾਉਣਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਘਾੜਨਾ ਵੀ ਪਾਪ ਹੈ। ਮਜ਼ਾਕ, ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਟਾਈਮ ਪੀਟਣਾ, ਅਤੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਅਧਰਮਿਕ ਬੋਲਣਾ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਾਪ ਸਰੀਰਕ, ਵਚਨ, ਮਨ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਣ—ਜੇ ਉਹ ਕ੍ਰਮ ਉਲਟ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਨਤੀਜਾ ਵੀ ਉਲਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਬਚੇ ਹੋਏ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਚੇਲਾ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ: "ਮੈਂ ਸਚਮੁਚ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਨੂੰ ਯੋਗ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਵਾਰਿਸ ਹੈ; ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਸੁਣੋ, ਨਾਰਦ ਮੇਰੇ ਬਚੇ!" ਮਿਠਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਜਾਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ, ਵਾਰਿਸ ਅਤੇ ਸਾਕਾ ਛੇ ਹਨ। ਵੰਸ਼, ਪਰਿਵਾਰ, ਕਿਰਤ ਅਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਖੁਦ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੇ ਜਨਮੇ, ਇਹ ਛੇ ਹੀ ਵਾਰਿਸ ਅਤੇ ਸਾਕਾ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਜੋ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵੰਸ਼ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀ। ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤਿਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਪਤਨੀ ਅਸੁਸਥ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ 'ਕਸ਼ੇਤਰਜ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਸਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਦੋਸਤ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਤਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਮੁੱਲ ਦੇ ਕੇ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਖਰੀਦਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੁਹਰਾਈ ਵਿਆਹ ਵਾਲਾ ਵੀ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਨਰਕਾਂ, ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਵਾਰਿਸਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਬੜੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ, ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਦੱਸੀਆਂ।