ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿਤੀ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਚੇਲੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਤੇ ਕਰਮ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਫਿਰ ਉਹ ਵੈਦਿਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: "ਜੋ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚੇਲਾ ਉਸ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਆਖਿਰ ਇਹ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹਿੱਸਾ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੇਲਾ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਡਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਿਰਿਆ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।" ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਰੁੱਖੀਤਾ ਰੱਖਣੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਨਰਕ ਹੈ। ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਦੂਜਾ ਨਰਕ ਹੈ। ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਲਾਲਚ ਚੋਂ ਝਗੜੇ ਕਰਨਾ ਤੀਜਾ ਨਰਕ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚੌਥਾ ਨਰਕ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਪੰਜਵਾਂ ਨਰਕ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਸਜ਼ਾ ਵੀ। ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਡੀ ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਜੁਤਾਈ ਲੈ ਜਾਣਾ ਛੇਵੀਂ ਰਾਜ-ਸਜ਼ਾ ਹੈ। ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਸੱਤਵਾਂ ਨਰਕ ਹੈ। ਥੁੱਕ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਨਾ ਅੱਠਵਾਂ ਨਰਕ ਹੈ। ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨਾ ਨੌਵੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸਜ਼ਾ ਹੈ। ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਚੋਰੀ ਕਰਨਾ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਦਸਵਾਂ ਨਰਕ ਹੈ। ਗੁਣਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਗਿਆਰਵੀਂ ਨਰਕ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਕਰਮ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਾ ਹੋਣ ਤਾਂ ਬਾਰਵੀਂ ਨਰਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਵਾਅਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ੁੱਟ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਤੇਰਵੀਂ ਨਰਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਚੌਦਵੀਂ ਨਰਕ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੰਦਰਵੀਂ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਅਣਕਹੀਆਂ ਵੀ ਹਨ। ਪਰ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਜੋ ਸੱਚੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਪਰ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੁਣ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਤਤ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ। ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਨਰਕ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਹੈ। ਮੱਛੀ ਆਦਿਕ ਖਾਣਾ, ਜਾਂ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਾਣਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਅਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਲੁਕਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਉਘਾੜਨਾ ਪਾਪ ਹੈ। ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣਾ, ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਤਾਲੀ ਵਜਾਣਾ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਅਧਰਮਿਕ ਬੋਲਣਾ ਵੀ ਪਾਪ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋ ਕੇ ਭੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਰਮ, ਬੋਲ, ਮਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਹੋਵੇ—ਭਰਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ, ਉਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਜੇ ਕ੍ਰਮ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਲ ਵੀ ਉਲਟ ਹੀ ਮਿਲੇਗਾ। ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ। "ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਮੈਨੂੰ ਯੋਗ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਦੱਸੋ।" "ਫਿਰ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਮਿਲੇਗਾ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ।" "ਜੋ ਤੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਨਾਰਦ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।