ਇਸ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਦੈਤ ਮੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ ਆ ਕੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਆਪਣੀ ਰਾਏ ਦੱਸੋ—ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਵਾਈ ਕਰੋਗੇ?" ਮੁਰਾ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, "ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਅੱਜ ਹੀ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿਆਂਗਾ।" ਮੁਰਾ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਪਰ ਮੁਰਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, "ਜੋ ਅਵਿਨਾਸੀ ਸ਼ਵেতਦਵੀਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।" ਮੁਰਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਖੁਦ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ।" ਉਥੇ, ਸ਼ਵेतਦਵੀਪ ਵਿਚ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਹੈ। ਪਰ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਆਗਾਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, "ਜੇ ਤੱਕ ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਨਹੀਂ।" ਪਰ ਜਦ ਰੋਕਣਾ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਯੁੱਧ ਕਰੋ। ਜਿੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਚਾਰ-ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਦੇ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਾਰ-ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰ੍ਹ-ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਲਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਇਹ ਬਾਰ੍ਹ ਪੰਖੜੀਆਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸੋ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਸੁਣੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿਚ ਸੁਣਾਓ। "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ-ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।" ਤੀਜਾ ਨਾਮ ਸਨਕਾ ਹੈ, ਚੌਥਾ ਸਨੰਦਨਾ। ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਕਪਿਲ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਹਾਨ ਯੋਗ ਵਿਚ ਸਥਿਤ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਯੋਗ-ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਮ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਾਸਤਵਿਕ ਹੈ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਪੁਤ ਅਤੇ ਚੇਲੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ। ਪਰ ਜਦ ਧਰਮ ਅਤੇ ਕਰਮ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਸੁਣੋ ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਵੇਦ-ਸਿੱਖਿਆ ਐਲਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ: "ਬਾਕੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਚੇਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਕਿਉਂ ਬਾਕੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਉਂ ਚੇਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?" ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਆਚਰਨ ਬਾਰੇ, ਡਰ ਉਤਾਰਨ ਵਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਪਰ ਪਰਮ-ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਰੁਖਾਈ—ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਨਰਕ ਹੈ। ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ—ਦੂਜਾ ਨਰਕ। ਧਨ-ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਝਗੜਾ—ਤੀਜਾ ਨਰਕ। ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ—ਚੌਥਾ ਨਰਕ। ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ—ਪੰਜਵਾਂ। ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਡੀ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੁਤਾਈ ਲੈ ਜਾਣਾ—ਛੇਵਾਂ। ਰਾਜ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿਚ ਹਾਨੀ ਕਰਨਾ—ਸਤਵਾਂ। ਥੁਕ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣਾ—ਅਠਵਾਂ। ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ—ਨੌਵਾਂ। ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਚੁਰਾਉਣ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ—ਦਸਵਾਂ। ਗੁਣਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਗਿਆਰਵਾਂ ਨਰਕ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੱਸਿਆ। ਵਿਧੀ-ਵਿਹਾਰ ਦੀ ਘਾਟ—ਬਾਰਵਾਂ। ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਵਿਚ ਫੁਟ—ਤੇਰਵਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਕਰਮ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਦੱਸੇ ਗਏ।