ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਵਰ ਮੰਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ, "ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਲੱਗਣ ਨਾਲ, ਅਮਰ ਵੀ ਮਰਤਾਂ ਹੋ ਜਾਣ।" ਇਹ ਅਸਾਧਾਰਣ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਮੂਰਾ, ਜੋ ਬੇਅੰਤ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਰਬਤ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਨਾਰਦ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੈਤ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਪੁਰੰਦਰ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਮੂਰਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਦਰ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, "ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਾ ਤਾਂ ਯੁੱਧ ਕਰ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਦੇ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਇੰਦਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਮੂਰਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਬੇਅੰਤ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜੋ ਲੋਕ ਧਰਮਵਾਨ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੂਰਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ, ਮੂਰਾ ਇਕੱਲਾ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਰਘੁ ਨਾਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੂਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦੀ, ਤਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਬਚਨ ਆਖੇ, "ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਮੌਤ (ਅੰਤਕ) ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਲੈ। ਜੇ ਇਹ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਮਰਾਜ, ਜੋ ਦੰਡ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਆਪਣੀ ਭੈਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੈਤ ਮੂਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਆਖ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੇਂਗਾ?" ਨਹੀਂ ਤਾਂ, "ਅੱਜ ਹੀ ਤੇਰਾ ਸੀਸ ਕੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿਆਂਗਾ।" ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਖੁਦ ਉੱਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ। ਉੱਥੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਾਰ ਹਨ। ਪਰ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋ ਰੋਕਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਯੁੱਧ ਕਰ। ਜਿੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਚਤੁਰਭੁਜ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਦੀ ਸ਼ੈਯਾ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹਨ ਤੇ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅਪਰਕਟ ਵੀ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਪਤੀ, ਚਤੁਰਭੁਜ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਜੋ ਅਪਰਕਟ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 'ਬਾਰਾਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਲਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸ। ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੁਣਾਉ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਯੋਗ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਤੀਸਰੇ ਦਾ ਨਾਮ ਸਨਕਾ ਹੈ, ਚੌਥੇ ਦਾ ਸਨੰਦਨ। ਪੰਜਸ਼ਿਖ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਯੋਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਹਾਨ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਕਪਿਲ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।