ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ “ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ” ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, “ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਲੋਕ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ।” ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਉਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾ ਕੇ ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਦੇ ਧਾਰੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲੋ। ਤਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਮੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇਹ ਦੱਸੋ ਕਿ ਆਖਿਰ ਇਹ ਕੌਣ ਸੀ—ਕੋਈ ਦੈਤ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਾਂ ਰਾਜਾ?” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਪੂਛਿਆ, “ਇਹ ਦੱਸੋ ਕਿ ਆਖਿਰ ਇਹ ਕੌਣ ਸੀ—ਕੋਈ ਦੈਤ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਾਂ ਰਾਜਾ?” ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੁਆਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ? ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ।” ਇਹ ਕਥਾ ਅਦਭੁਤ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ। ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਬੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ, ਅਜੈਯ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਦੈਤ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗਿਆ: “ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਅਮਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਰਤਕ ਹੋ ਜਾਵੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੁਰਾ, ਵੱਡੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੈਤ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਇ en Purandara (ਇੰਦ੍ਰ) ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦਾ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਮੁਰਾ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ: “ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਜੰਗ ਕਰ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਛੱਡ।” ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਕੁਲ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ਼ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਮੁਰਾ ਨੇ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਆਨੰਦਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਰਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕਲਾ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਰਘੁ ਨਾਮ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਸੰਕਲਪਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਤੂੰ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ।” ਫਿਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੰਤਕਾ (ਮੌਤ) ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ।” “ਜੇ ਉਹ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਮਝੋ।” ਉਸ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜਾ, ਦੰਡਧਾਰੀ, ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ। ਆਪਣੇ ਭੈਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ (ਵਿਸ਼ਣੂ) ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੁਣ ਜਾ; ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜ।” ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੈਤ ਮੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। “ਬੋਲ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?” “ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦੇਵਾਂਗਾ।” “ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।” “ਜੋ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।” “ਮੈਂ ਖੁਦ ਉੱਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ।” ਉੱਥੇ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਹੈ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ। “ਪਰ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਜੇ ਰੋਕਣਾ ਨਹੀਂ।” “ਪਰ ਜਦੋਂ ਰੋਕਣਾ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਯੁੱਧ ਕਰ।” ਜਿੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਚਤੁਰ-ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਛੋਲੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ...