ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ। ਪਰ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ, ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਚਿਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ ਰਾਖਾ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਪੱਟੀ ਪਾਈ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਰੁੱਖਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਆ। ਉਹ ਕੇਵਲ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਕਰਦਾ, ਨੌਂ ਸੌ ਸਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਖੜਾ ਰਹਿਆ। ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਖੂਬਸੂਰਤ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਪਠਾਰ ਉੱਤੇ, ਸਮਤਲ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਜਟਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਥੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਦਾਰਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਪুণ्य ਵਧਾਉਂਦਾ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਜੋ ਸੰਯਮੀ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਤੀਰਥ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗਾ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧਾ ਅਖੂਤ ਰਹੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਅਵਿਨਾਸੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਕੇਦਾਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ ਦੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਕਾਲਿੰਦੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਲਕਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਨਦੀ ਵਿੱਚ, ਹਰਾ ਨੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਡਰੁਪਦਾ ਨਾਮ ਦੀ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ। ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਿਆ, ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ 'ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ' ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਲੋਕ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ ਹਨ।' ਇਹ ਉਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾ ਕੇ ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਮਿਲੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਘਰ ਗਏ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੈਤ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਦੱਸੋ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੈਤ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਦੱਸੋ। ਅਤੇ ਵਿ्णੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ—ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਕਥਾ ਅਦਭੁਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਜੈ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੈਤ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਲੱਗਣ ਨਾਲ, ਅਮਰ ਵੀ ਮਰਤਿਆ ਹੋ ਜਾਵੇ।' ਫਿਰ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੁਰਾ, ਵੱਡੀ ਊਰਜਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਹੇ ਨਾਰਦ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੈਤ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ। ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ ਜਦ ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। 'ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਜੰਗ ਕਰ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਦੇ।' ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਮੁਰਾ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਲੱਗਾ।