ਉਸਨੇ ਹਰੇ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰੇ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ। ਕ੍ਰੌਂਚ ਦੀ ਮੌਤ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਵਧਿਆ। ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕਿਸ ਨੇ ਵਿਦੀਰ੍ਹਿਆ?" ਉਹ ਦੈਤਿਆ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਰੀਬਾਂ, ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਮਾਨ ਦਿਲ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਪਾਤਾਲਕੇਤੂ ਨੂੰ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। "ਕਿਸ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੈਤਿਆ ਨੂੰ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ?" ਪਾਤਾਲਕੇਤੂ ਨੇ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਭੰਗ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਲੰਬਾ, ਗਰਮ, ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਆਹ ਭਰੀ। ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜਾ ਇਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਜਨ ਦੌੜ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਤਪੱਸਵੀ ਵਾਂਗ ਖੜਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੈਤਿਆ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿਦ੍ਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। "ਇਹ ਬਾਤ ਕਿਸ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਹੇ ਬਿਨਾ-ਦੇਹ ਵਾਲੇ? ਮੇਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ Ṛਤਧਵਜ ਦੀ ਧੀ ਲਈ ਘੋੜਾ ਜਲਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ। "ਰਾਜਾ ਕੁਵਲਯਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ?" ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਖਜਾਨਾ ਸੀ, ਚਾਂਦਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਨਾਮ ਮਦਾਲਸਾ—ਹਾਂ, ਮਦਾਲਸਾ ਹੀ। ਪਰ ਪਾਤਾਲਕੇਤੂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਜੁਕ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮਹੇਂਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਹਿਰਣ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। "ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਫਿਰ ਕੀ ਕੀਤਾ?" ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਰਾਚਾਰੀ, ਦੇਵਸੈਨਾ ਦਾ ਵਧੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਗੌਰੀ, ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। "ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ?" "ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ ਜੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਨਹੀਂ?" "ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਜੇ ਉਹ ਅਪੂਰਣ ਰਹੇ?" "ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਕਾਲੀ-ਵਾਲ, ਹਿਰਣ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨਾਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਏ—" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ, ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਬੋਲਿਆ: "ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ੰਕਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਡੁੱਬੋ!" "ਤੁਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਦਾ ਪਾਪ ਕਰਣ।" ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਚੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੀ। "ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਨਾਲੋਂ ਨਪੁੰਸਕ ਹੋਣਾ ਚੰਗਾ; ਹੋਰ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ, ਭੋਗਣ ਨਾਲੋਂ ਭਿੱਖ ਮੰਗਣਾ ਚੰਗਾ।" "ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ," ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਨੰਦੀ, ਅਟੱਲ, ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ। ਵਜਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਗੌਰੀ ਬਣ ਗਈ। ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀਆਂ 'ਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ— ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਚਾਰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ, ਅੰਧਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਸੌ ਵਜਰਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਤਿਆਗਿਆ ਗਿਆ।