ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਾ ਦੇ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਓਥੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੰਕੜੀ ਅੰਬ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸਤ੍ਰੀ, ਜੋ ਸੀਤਾ ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਕੰਦਿਸ਼ਿਕਾ ਲੋਕ ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਯਜਨ ਲਈ ਜੋ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਇਕ ਸਤ੍ਰੀ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਆਦਿ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਬਾਂਹ ਫੈਲਾ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ। ਪਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹੀ ਥਾਮ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸਿਆਂ ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ, ਨਿੱਕੇ ਹਿਰਨ ਵਾਂਗ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਘੁੰਮਾਇਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਢੀਲੀਆਂ ਪੈ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਨੱਸਾਂ ਤੇ ਜੋੜ ਸਾਰੇ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ, "ਇੱਥੇ ਆ, ਕਪਾਲੀਨ!" ਅਤੇ ਰਥ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਵੱਜਣ 'ਤੇ, ਉਸਦੇ ਦੰਦ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਹਿਲ ਗਏ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੋਸ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਡਰ ਕਰ ਕੇ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਤੀਜੀ ਅੱਖ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਡਰ ਕੇ, ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਅੱਧਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਵਾ ਕਾਲ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲਕਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਕੀਤਾ?" ਫਿਰ ਇਸ ਕਾਲ-ਸਵਰੂਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੀਨ ਰਾਸ਼ੀ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਰਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਹਨ। ਕੁੰਭ, ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਸ਼ੀ, ਉਸਦੇ ਪਿੰਡ ਹਨ। ਅੱਧੀ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਸ਼ਤਭਿਸ਼, ਇਹ ਉਚੇਤ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘੁੱਟ ਹਨ। ਧਨੁ, ਮਕਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ, ਕਾਲ-ਸਵਰੂਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ। ਮੀਨ ਉਸਦੇ ਪੈਰ, ਕੁੰਭ ਪਿੰਡ, ਅੱਧੀ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਸ਼ਤਭਿਸ਼ ਘੁੱਟ, ਧਨੁ ਅਤੇ ਮਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੰਘਾਂ ਹਨ। ਵਿਅਾਘਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ (ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ) ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਹੈ, ਮਿਥੁਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ, ਕਰਕ (ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ) ਦਿਲ ਹੈ, ਸਿੰਘ (ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ) ਪੇਟ ਹੈ, ਤੁਲਾ (ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਰਾਸ਼ੀ) ਨਾਭੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਚਿਕ (ਦੂਜੀ ਰਾਸ਼ੀ) ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਲ-ਸਵਰੂਪ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।