ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, Skanda ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੋਰ (peacock), ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਜਵ, ਅਤੇ ਅਰੁਣ ਤੇ ਤਾਮਰਚੂੜਾ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਹਰਿ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਨੇ ਇੱਕ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ; ਅਤੇ ਮਘਵਨ, ਜੋ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਗਲੇ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡਾ ਦਿੱਤਾ। ਭਵ ਨੇ Skanda ਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਪਾਹੀ ਸਲਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ, ਮਹਾਨ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ। Skanda ਨੇ ਭਵ, ਗਿਰਿਜਾ, ਪਾਵਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਚਿ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੋਲੇ: "ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਮਹਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਤਾਰਕਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।" ਦਿਵਤਾ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਤੱਕ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ। Skanda ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਫੜੀ ਅਤੇ Skanda ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। "ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹਨ।" ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਝੰਡੇ 'ਤੇ ਗਰੁੜ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ। Skanda ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਤੋਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗੀ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ। "ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਮੁਨਿ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਿਖਿਧਵਜ ਨੂੰ ਸਮਝਾਓ। Skanda ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਮਹਿਸ਼ਾ ਦੈਤ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਹੋਵੇ।" "ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਅਜਨਮਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਕ੍ਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇ।" "ਪਾਵਕਾ, ਹੇ ਮੋਰ ਸਵਾਰੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇ।" "ਕਾਵਿਆ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਨੀ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰਣ; ਸ਼ਨੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਵੇ।" "ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰਣ।" "ਯਕਸ਼, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਵਸੁ, ਅਤੇ ਕਿਨਨਰ—ਇਹ ਸਦਾ ਚੌਕਸ ਜੀਵ—ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰਣ।" "ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰਣ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੈਰ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰਣ; ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ।" "ਪਾਸ਼ੀ ਪੱਛਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਲਕਸ਼ਮਾਮਸ਼ੁ ਉੱਤਰ ਦੀ।" "ਵਾਯੁ ਪੱਛਮੀ-ਉੱਤਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਦੀ।" "ਮੁਸਤਿ, ਹਲ-ਧਾਰੀ, ਚਕ੍ਰ-ਧਾਰੀ, ਅਤੇ ਧਨੁ-ਧਾਰੀ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ।" "ਮਾਧਵ, ਜੋ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, Skanda ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਠਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਜਤਾਧਾਰੀ ਸਨ, ਉਹ Skanda ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ। ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ Skanda ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰਨ ਲੱਗੇ। "ਹੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੀਰੋ, ਤੁਰੰਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਓ।" ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਗਏ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚਲੇ ਇਕ ਚੀਰ ਰਾਹੀਂ ਪਾਤਾਲ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਥੇ, ਵਿਰੋਚਨ, ਜੰਭਾ, ਕੁਜੰਭਾ ਅਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਸਨ। "ਇਹ ਕੀ ਹੈ?" ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਧਕਾ ਕੋਲ ਗਏ। ਡਰ ਗਏ ਦੈਤ, ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਰੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਫਿਰ ਪਾਤਾਲਕੇਤੁ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਉਹ ਅੰਧਕਾ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲੇ: "ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ।