ਜੋ ਲੋਕ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਲਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਮੰਦ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਵਰਦਾਨ ਮੰਗੋ। ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਾ ਦਿਓਗੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਅੰਧ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਰਚਿਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ। ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਲਵਣ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸ਼ੁੰਭ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਦਸ-ਦੰਦ ਵਾਲਾ ਹਮਲਾਵਰ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਨਾਸ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਅਸীম ਸਤਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗੀ। ਦੁਸ਼ਟ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਦੇਵਲੋਕ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਮਹਾਲੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗੀ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਰਤਾਂਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵੀ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਵੀ ਚਲੇ। ਇਹ ਕਥਾ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਧੰਨਵੰਤ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋ।" ਨਾਰਦ ਜੀ, ਇਸ ਸਮੇਂ, ਯੁਵਕ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਧੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਬ੍ਰਹਮਣ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਕੁਟਿਲਾ, ਇਹ ਤੇਜ ਸਹਿਣ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।" ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਧੰਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਾਸ, ਹੱਡੀਆਂ, ਲਹੂ, ਮੱਜਾ, ਆੰਤ, ਵੀਰਜ ਅਤੇ ਚਮੜੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਬੀਜ ਤੋਂ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਾਵਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਗਰਭ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਗਈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਹੈ?" ਪਰ, ਉਹ ਇਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ, ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਅੱਜ ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।" ਪਰ ਗਰਭ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ; ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਡਿੱਗਿਆ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਥਾਂ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਰਵਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਪਰਬਤ ਦੀ ਧੀ (ਪਾਰਵਤੀ) ਆਈ, ਅਤੇ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਗਰਭ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਕੁਟਿਲਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਥਾਂ ਹੋਰ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਸਨ। ਉਥੇ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅੰਗੂਠਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਲੇ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੀਡਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। "ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ! ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ!"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਲਈ ਪੁਕਾਰਨ ਲੱਗੇ। ਸਾਰੀਆਂ ਕ੍ਰਿੱਤਿਕਾਵਾਂ ਨੇ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਇਆ। ਉਹ, ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਗੁਹਾ, ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ?" ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਗੁਹਾ ਕੌਣ ਹੈ।" ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਰੀਡਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਕੁਟਿਲਾ, ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਮੇਢੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰੀਡਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਇਹ ਬੱਚਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ।