ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਥੇ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਕਹਿਆ: "ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ।" ਮੇਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵੇਲੇ ਬੇਅੰਤ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਚੁਣੋ — ya ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ, ya ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ: ਸ਼ੁੰਭ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ ਅਤੇ ਰਤਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ? ਉਠੋ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ! ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਓ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਉਹ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਤਪਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਦੂਰ ਦੇ ਅਸੁਰ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: "ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਗ਼ੁਲਾਮ ਬਣਾਓ; ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।" ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਰੁਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੂਰਵਜ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੋ। ਛੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। "ਜੇ ਉਹ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।" "ਇੱਕ ਨਿਰਬਲ ਔਰਤ ਉਥੇ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ!" ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਗਦਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੈਣਿਕ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਏ। ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਚੰਡ ਅਤੇ ਮੁੰਡ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ। ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ ਦੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਦੇ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰਿਆ। ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਵੀ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੋਠ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੰਪਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਦੋ ਭਿਆਨਕ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਾਲੀ — ਜੋ ਭੈੜੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਮੰਗਲਯੋਗਿਨੀ ਸੀ — ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਸਰੀਰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਰਥ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਾਲਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਯੋਧਾ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਚਬਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਰੌਂਦ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਰੁਰੂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਪਰ ਚੰਡੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ। ਉਹ ਜੜ੍ਹੀ ਕੱਟੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਵਚ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਕੰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੈਰ ਤੱਕ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਹੀ ਅਸੁਰ ਬਚਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਅਧ ਕਾਲੀ, ਅਧ ਚਿੱਟੀ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਡਮਾਰੀ ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ। "ਮੈਂ ਖੁਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗੀ; ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉ," ਉਸ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਡਰੇ ਹੋਏ, ਦੋ ਅਸੁਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਗਧੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ।