ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਸੜ ਗਏ ਹਨ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ। ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਿਆਂ ਵਿਚ ਸਾਰਥਕ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਪਰਮ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਇਸ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਭਕਤੀ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਧਰਮ ਮਿਲਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।" ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ! ਕੋਈ ਵੀ ਵਰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਮੰਗ ਲੈ। ਉਸ ਨੇ ਅਗਲਾ ਵਰ ਮੰਗਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਦਿੱਲਾ।" "ਮੇਰਾ ਇਹ ਕਾਲਾ ਆਵਰਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ਮ ਵਰਗਾ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਇਸ ਸਮੇਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਤੇਰੇ ਹੀ ਖਜਾਨੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਹਾਂ।" ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ 'ਵਿੰਧਿਆਵਾਸਿਨੀ' ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ," ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਮਗਰੋਂ, ਮਹਿਲੇਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮਹਾਨ ਮੋਹ ਵਿਚ ਅਟੱਲ ਰਹੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਹਿਲ ਗਏ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇੰਨਾ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇਸ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬੇਹੱਦ ਉਲਝਣ ਤੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ ਹਨ।" "ਆਓ, ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਚੱਲੀਏ ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਸੁਲਝ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।" "ਉਹ ਜਰੂਰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਗੱਦੀ ਖੋਹ ਲਵੇਗਾ।" ਡਰ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨ ਗੁਆਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸਾਰੇ ਵਿਹਾਰ ਭੁੱਲ ਗਏ। ਇੰਦ੍ਰ ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਸੋਚਣ ਮਗਰੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ," ਅਤੇ ਉਹ ਘਣੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਲਾਈਨ ਉੱਡ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਦਰਬਾਨ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਹਰਾ ਦੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਦੇਵਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ।" ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸ਼ਰਵਾ (ਸ਼ਿਵ) ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਕਲ ਆਏ। ਇੰਦ੍ਰ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਲਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਮਹਿਲੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮਹਾਨ ਸੰਯੋਗਕਾਰੀ ਕਿਰਿਆ ਹੁਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਮੇਰੀ ਵਧੀਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਵੇ।" ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੰਝ ਖੜੇ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਣ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਰਗੇ। ਮਹਿਲੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਛੱਡ ਦੇ, ਮੈਂ, ਸ਼ੰਕਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਿਆਸਾ ਮਨੁੱਖ ਪਾਣੀ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇਲ ਪੀਣ ਨੂੰ ਤਰਸ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਹਰਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਉਹ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਿਵਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਰਹੋਗੇ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਣਗੀਆਂ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਲਿਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਈ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ। ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣਤਾ ਹੈ।